از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۱ ساعت قبل

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

  • ۳ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش وقیح» حرف می‌زنیم از چه موجودی سخن می‌گوییم؟

    دار و دسته‌ی دغلکار و حقه‌بازی که برای تضمین منافع شرکایشان از «سیم‌کارت کودک» و «کودک آنلاین» و «سواد رسانه» حرف می‌زنند؛ ولی در محدوده‌ی وظایفشان از ایجاد «سیم‌کارت پاک» هم عاجزند.
    *
    از دشمنان برند شکایت به دوستان؛
    چون دوست دشمن است، شکایت کجا بریم؟

  • ۲۸ آذر ۹۷

    برخی دوستان از یادداشت دیروز من درباره گونه‌ی تازه به دوران رسیده‌ی «سیم‌کش وقیح» تعجب و تحیر کردند.

    باید بگویم تا این نمودار «نمایی از مالکیت در صنعت مخابرات ایران» را خوب ندیده‌اید و عناصر فعال در آن را از نزدیک درک نکرده‌اید به شما حق می‌دهم تعجب کنید.
    البته بعدش تقاضا دارم به این بنده‌ی کم‌ترین هم حق بدهید!

  • ۲۷ آذر ۹۷

    در تبارشناسی سیم‌کش‌ها بعد از مشاهده‌ی انواع کم‌خطر «سیم‌کش احمق» و نمونه‌های خطرناک «سیم‌کش خبیث»، چشممان به جمال گونه‌ی حیرت‌انگیز «سیم‌کش وقیح» هم روشن شد الحمدلله.
    برادران به سرعت در حال پایین آمدن از نردبان «تکامل انواع» مرحوم مغفور چارلز داروین هستند.
    خدا به کودکان ما رحم فرماید؛ آمین!

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

بررسی چرایی و چگونگی استفاده از رسانه‌های جدید (۵ تا ۱۸ سال)

پژوهشگر: علیرضا فوزی (دوره ۲۲)

آغاز پژوهش: شهریور ۹۳

گفتگوها (۴)

مشاهده و کپی برداری از تحقیقات در  word   منابع(30 %)
1) کتاب های کار اینترنت (خوانده شد) موبایل و موسیقی در خال خوانده شدن =} پیدا کردن مصداق های رسانه که عبارتند از گوشی همراه، کنکاش گر، دستگاه های بازی و خود آن ها، جعبه جادوییی، شبکه های اجتماعی
2)فیش برداری این کتاب ها
3) شناختن وضیقه نوجوان ایرانی از بیانات مقام معظم رهبری=} کسب علم،خدمت یه نظام اسلامی=}یکی از آنان فرهنگ که من در آن کار دارم
4) استفاده از سخنان نهج البلاغه در خصوص انسان شناسی برای هدفمند ساختن بخش شیوه استفاده از این رسانه ها برای خواننده
  • علیرضا فوزی
  • 1)تلاش وهوشیاری درتکمیل مسیر گذشتگان
    2)درس خواندن
    3)بر قراری انظباط و نظم اجتماعی
    4)امید به خدا - همبستگی  و گیرایی و تلاش
    5)تاریک نشان دادن افق و سرگرم کردن جوانان توسط دشمن = گمراه نشدن
    6)تحلیل سیاسی امّا درگیر نشدن در سیاست بازی و سیاسی کاری
    7)خود باوری

    8)خواندن قرآن

    9)نماز با توجه
     پاکدامنی
    و پرهیز از سرگرمی های عاطل وباطل
    هدف جامعه ای برخوردار از هدف و معنا باشد
    شخصیت سازی از لحاظ علمی فعالیت های سیاسی و اخلاقی و نظاط های سالم

  • علیرضا فوزی
  • 1) مقالۀ رسانه شناسی مطالعه شد. 
    الان برای اطلاعات بیشتر باید تخصّصی ترم طالعه کنم. مثلا
     ارتباطات جمعی  و شیوۀ تفکر انسان ها در رابطه با رسانه ها و عکس العمل آن ها به آن ها...
    شیوه رمزگانی کردن پیام ها توسط کسانی که از طریق رسانه های جمعی و فردی فعّال هستند
    شیوه دیگری از استفاده از رسانه ها مثلا شیوۀ آموزشی برای انسان ها چه طور میتواند باشد؟
    یا اینکه شیوۀ هشیار شدن در برابر استفاده از رسانه ها که در تمامی مقالات خوانده شده دقت کردم مورد توجّه بود چه طور در درجۀ اوّل برای خودم سپس برای دیگران مثلا در جامعه آماری کوچک مثل دانش آموزان میتواند باشد؟
     با توجه به کارکرد های رسانه واقعا به صورت گسترده نیازی به استفاده از آن هست؟ نمیتوان فقط در  سطح نهاد های اجتماعی و بهصورت محدود تری استفاده شود؟ یعنی براحتی توسط کودکان و نوجوانان استفاده نشود و یا اگر استفاده میشود به صورت برنامه ریزی شده یا از آن پایین تر به صورتی باشد که قبل از استفاده از آن آموزش ها و هشیاری های به آن ها  داده شود که آمار هایی مثل معتادی/ اختلالات روانی/ استفاده غیر اخلاقی / بیماری ها اجتماعی مانند افکار قالب که باعث میشوند انسان ها براحتی توسط برنامه ریزان فکری رسانه کنترل شوند/ و ...... که در آینده با آن ها روبرو خواهیم شد.
    و نکته اساسی که برام سوال شد این ربود که چرا انسان این قدر به دنبال راحتی است؟ و چرا این قدر باید راحت تحت تأثیر افکار اقتصادی قرار بگیرد؟

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی