از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۸ بهمن ۹۷
    عصر جدید
    من اتفاقاً از برنامه خوشم آمد: اتحادیه کشوری دلقک‌های ابتر، برای رونق امور صنف خود، برنامه کشف استعداد راه انداخته. خودش هم صریحاً می‌گوید «استعداد» یعنی فقط: «هنر، سرگرمی، ورزش» (آرت، اینترتیمنت، اسپورت)

    اسم برنامه را هم با احترام به روح شادروان چارلی چاپلین گذاشته «عصر جدید» که همان اول تکلیفمان با آن روشن باشد: قرار است تلاش روزافزون بشر در عصر مدرن برای رسیدن به خوش‌بختی را ببینیم: humanity crusading in the pursuit of happiness . خیلی هم عالی و پرتقالی.
    *
    از آن جا که «اتحادیه کشوری دلقک‌ها» یک بخش خصوصی است -و اقتصاد بازار بر آن حکم‌فرما است و بازار با کسی تعارف ندارد- اتفاقاً به نظرم در این مورد خاص همه روی صندلی‌های خودشان نشسته‌اند. می‌دانیم که سامانه‌های اقتصادی برای تثبیت خودشان در نظام ایدئولوژیک هم «چهره» می‌خواهد، هم «متخصص» و هم «محلل» ...
    *
    و البته نواده بوسعید ابوالخیر در مقامات التوحید بعد از ذکر حکایتی دردآور* نوشته است:

    «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»


    *

    شیخ ما [ابوالسعید ابوالخیر] گفت که:
    وقتی زنبوری به موری رسید. او را دید که دانه‌ای گندم می‌برد به خانه و آن دانه زیر و زبر می‌شد و آن مور با آن زیر و زبر می‌آمد و به جهد و حیله‌ی بسیار آن را می‌کشید و مردمان پای بر او می‌نهادند و او را خسته و افگار می‌کردند.
    آن زنبور آن مور را گفت که این چه سختی و مشقت است که تو از برای دانه‌ای بر خود نهاده‌ای و از برای یک دانه‌ی محقر چنین مذلت می‌کشی؟ بیا تا بینی که من چگونه آسان می‌خورم و از چندین نعمت‌های با لذت بی این همه مشقت نصیب می‌گیرم و از آن چه نیکوتر و بهتر است و شایسته، به مراد خویش به کار می‌برم.
    پس مور را با خویشتن به دکان قصابی برد. جایی که گوشت نیکو و فربه‌تر بود بنشست و از جایی که نازک‌تر بود سیر بخورد و پاره ای فراهم آورد تا ببرد. قصاب فراز آمد و کاردی بر وی زد و آن زنبور را به دو نیمه کرد و بینداخت.
    آن زنبور بر زمین افتاد و آن مور فراز آمد و پایش بگرفت و می‌کشید و می‌گفت: «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»

  • ۳ بهمن ۹۷

    #پویش_آرزوها
    امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.


    چهارسوق یازدهم در راه است.
    اگر برای ۵ سال آینده نظام آموزشی ایران آرزوهایی دارید به #پویش_آرزوها بپیوندید: ChaharSoogh.ir
    آرزوهای تک‌تک ما آینده را خواهند ساخت؛ ان‌شاءالله.

  • ۲۶ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

  • ۳ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش وقیح» حرف می‌زنیم از چه موجودی سخن می‌گوییم؟

    دار و دسته‌ی دغلکار و حقه‌بازی که برای تضمین منافع شرکایشان از «سیم‌کارت کودک» و «کودک آنلاین» و «سواد رسانه» حرف می‌زنند؛ ولی در محدوده‌ی وظایفشان از ایجاد «سیم‌کارت پاک» هم عاجزند.
    *
    از دشمنان برند شکایت به دوستان؛
    چون دوست دشمن است، شکایت کجا بریم؟

  • ۲۸ آذر ۹۷

    برخی دوستان از یادداشت دیروز من درباره گونه‌ی تازه به دوران رسیده‌ی «سیم‌کش وقیح» تعجب و تحیر کردند.

    باید بگویم تا این نمودار «نمایی از مالکیت در صنعت مخابرات ایران» را خوب ندیده‌اید و عناصر فعال در آن را از نزدیک درک نکرده‌اید به شما حق می‌دهم تعجب کنید.
    البته بعدش تقاضا دارم به این بنده‌ی کم‌ترین هم حق بدهید!

  • ۲۷ آذر ۹۷

    در تبارشناسی سیم‌کش‌ها بعد از مشاهده‌ی انواع کم‌خطر «سیم‌کش احمق» و نمونه‌های خطرناک «سیم‌کش خبیث»، چشممان به جمال گونه‌ی حیرت‌انگیز «سیم‌کش وقیح» هم روشن شد الحمدلله.
    برادران به سرعت در حال پایین آمدن از نردبان «تکامل انواع» مرحوم مغفور چارلز داروین هستند.
    خدا به کودکان ما رحم فرماید؛ آمین!

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها
سلام
پسر ۱۵ساله‌ام به یک بازی اینترنتی به نام «کلش آف کلندز» بسیار وابسته شده است و از مهرماه سال گذشته تا به حال مرتب آن را به‌روز می‌کند. حتی وقتی از تهران دور است نگران به‌روز شدن آن است. لازم به ذکر است که پسرم موبایل شخصی ندارد و برای ارتباط با دوستانش و حتی همین بازی از موبایل من و پدرش استفاده می‌کند. همچنین همه خانواده یک لب تاب داریم که به نوبت و در صورت نیاز از آن استفاده می‌کنیم.
با اینکه بچه‌ی با استعدادی است و کلاس اول دبیرستان است، اما نمی‌تواند تمرکز خوبی روی دروسش داشته باشد.
من و پدرش واقعا نمی‌دانیم باید چه رفتاری را در مقابل وابستگی ایشان به این بازی  انجام دهیم.
خواهش می‌کنم مرا راهنمایی بفرمایید.



سلام علیکم

کارشناسان نشانه‌های متعددی برای کشف میزان اعتیاد به بازی‌های رایانه‌ای معرفی کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به این موارد اشاره کرد:
  • اختلال در الگوی منظم زندگی: مثلاً شخصی در تمام طول شب مشغول بازی باشد و استراحت خود را به روز موکول کند؛
  • بازماندن از وظابف اصلی زندگی: مثلاً به مدرسه یا محل کار خود نرفته و به جای آن ترجیح می دهد بازی کند؛
  • زمان بیشتر، لذت کمتر: یعنی اگر نیاز باشد فرد برای رسیدن به همان لذتی که در گذشته از بازی کردن در یک مرحله می‌برده است، دوره‌های طولانی‌تر بازی را تکرار کند؛
  • اضطراب فراق: یعنی وقتی در حین بازی ارتباطش با اینترنت یا نرم افزار قطع بشود، بسیار مضطرب و عصبانی می‌شود؛
  • هوس بازی کردن: یعنی وقتی از دنیای دیجیتال دور است، به شدن هوس بازی کردن و آنلاین شدن را در سر می پروراند.
برای پیشگیری و درمان اعتیاد به بازی های رایانه ای هم دستورالعمل‌های مشابهی وجود دارد:
  • والدین باید تا حدی با بازی‌های رایانه‌ای آشنا باشند و بدانند که هر بازی برای چه سنی است.
  • والدین استفاده از بعضی بازی‌های رایانه‌ای را برای فرزندان خود مجاز کنند.
  • در خرید بازی‌های رایانه‌ای فرزندشان را راهنمایی کنند.
  • از آسیب‌های بازی‌های رایانه‌ای مخرب برای فرزندشان صحبت کنند.
  • فرزندان باید بدانند که از رایانه هم مانند دیگر وسایل زنگی متعادل استفاده کنند. لذا به کودکان در ساعات معینی اجازهٔ انجام بازی‌های رایانه‌ای را بدهیم. شاید برای دفعات اول آنان کمی مقاومت نشان دهند، اما به مرور زمان به نظم استفاده از رایانه عادت می‌کنند.
  • والدین زمان بیشتری را در کنار فرزندان خودشان بگذرانند. هر قدر صمیمیت وارتباط صحیح بین فرزندان و والدین بیشتر باشد، زمینه استفاده از چنین بازی‌هایی کمتر فراهم می‌شود.
  • بهتر است که گه گاهی والدین در انجام بازی‌های رایانه‌ای با کودکان خود همراه شوند و در مورد معایب و محاسن بازی‌ها با آنها بحث و تبادل نظر کنند. بازی‌های دسته جمعی اعضای خانواده می‌تواند به صمیمیت روابط آنان و ایجاد رقابت سالم در میانشان کمک کند.
  • باید والدین و معلمان برنامه ریزی درستی در جهت استفاده کودکان و نوجوانان از بازی‌های رایانه‌ای در امر آموزش داشته باشند.
  • باید در کنار استفاده از رایانه، تحرک هم وجود داشته باشد و فرزندان را تشویق به ورزش‌های مناسب کرد.

به نظر من خیلی از دستورالعمل‌هایی که برای مواجهه و درمان اعتیاد به مواد افیونی توصیه می‌شود، مخصوصاً دستورالعمل‌های مبتنی بر درمان روانی معتاد، در مورد اعتیادهای مجازی هم می‌تواند اثربخش باشد.
اگر به مطالعه در این زمینه علاقه دارید توصیه می‌کنم نگاهی به مطالب سایت همراه بیندازید.


اما در مورد خاص شما چند نکته‌ی ویژه باید اضافه کنم:


- بازی کلش آف کلندز (یا به طور اختصاری: کلش) یک بازی بین المللی آنلاین است که هیچ انتهایی ندارد. یعنی برای بازیکن معلوم نیست که چه زمانی بازی تمام می‌شود و واقعاً مرحله‌ی نهایی برای آن قابل تصور نیست. در حقیقت کلش می‌تواند موازی با حیات حقیقی انسان همچنان ادامه داشته باشد. جهان بازی کلش به تناسب میزان فعالیت و صرف وقت کاربر در آن گسترش می‌یابد و با تحریک غریزه‌ی حرص بنی آدم به بقای خود ادامه می‌دهد.

- بازی کلش زمینه‌ی خروج سرمایه‌های فراوانی از کشور ما و سایر کشورها به سمت تولیدکننده‌ی بازی ایجاد کرده است. به نحوی که به یکی از پولسازترین بازی‌های جهان تبدیل شده است و اگر حواستان نباشد و فرزندتان کلش را زیادی جدی بگیرد، خسارت‌های مالی فراوانی به شما وارد می‌کند.

- تصور کسب در آمد از این بازی هم یک رویای شیرین است. هر چند که افراد زیادی در دنیا با فروش شناسه کاربری و امکانات اکتسابی‌شان از کلش کسب درآمد می‌کنند، اما آن‌ها علاوه بر خرید نقدی برخی امکانات، باید زمان بسیار بسیار زیادی برای ارتقای شناسه‌ی کاربری و رسیدن به مراحل بالاتر صرف کنند.

- تولیدکنندگان این بازی تا آن‌جاکه توانسته‌اند ظواهر بازی را ساده کرده‌اند و با فانتزی‌سازی و پیراسته کردن آن از نمادهای حساسیت‌برانگیز در فرهنگ‌های مختلف، تلاش کرده‌اند کلش را در ظاهر به یک گل بی‌خار تبدیل کنند. همین زیرکی در طراحی از عوامل شیوع اعتیاد به این بازی در سطح جهان است.
- دنیای بازی کلش و فرهنگ حاکم بر آن به نحوی طراحی شده است که بازیکنان بدون آن که بدانند، در حال تمرین و آموختن سبک زندگی ایده‌آل انسان غربی هستند. یعنی برنامه‌ریزی برای آباد کردن حداکثری دنیا ولو به قیمت نابود کردن زندگی دیگران. این بازی به شکل سازماندهی شده به تحریک حرص و ولع انسان برای کسب مال دنیا می‌پردازد و پیشرفت و سعادت بازیکنان را در تمتع حداکثری از امکانات و مواهب دنیوی تعریف می‌کند.

- بازی کلش بخاطر آنلاین بودن و رقابت میلیونی کاربران از نقاط مختلف جهان شب و روز ندارد و اگر بازیکنی بخواهد در آن به موفقیت برسد می‌بایست به طور پیوسته و مستمر زمان زیادی در شبانه روز برای موفقیت در آن اختصاص دهد. از این لحاظ این بازی تفاوت چندانی با یک شغل تمام وقت ندارد. شغل تمام وقت بی‌مزد!

چه باید کرد؟

- محدود کردن امکان دسترسی فیزیکی به ابزارهای دیجیتال (همان طور که در سوالتان مطرح کرده‌اید) خوب است و می‌تواند تا یکی دو سال مشکل را تا حدی کنترل کند. شما در این مدت فرصت دارید تا سطح بینشی فرزندتان به تفریح و سرگرمی را بالا ببرید. اگر این زمان را از دست بدهید در آینده ی نزدیک محدود کردن دسترسی به موبایل و تبلت و ... امکان پذیر نیست.

- هیچ راه حلی در این سن بغیر از گفتگو و متقاعد کردن فرزندتان ندارید. حتی اگر شده کمی به او امتیاز و زمان بدهید؛ اما مذاکره و رعایت کردن قوانینی که در گفتگوهایتان به آن می‌رسید بهترین راه حل است. برای استفاده از بازی قانون بگذارید و این قوانین را رعایت کنید.

- با فرزندتان صحبت کنید و اطلاعاتی که درباره کلش به شما گفتم به صورت مستقیم با او در میان بگذارید و از او بخواهید برای تکمیل این اطلاعات و ارایه آن به شما در اینترنت جستجو کند. با این قدم شما می‌توانید توجه او را به آسیب‌های ممکن از این بازی و بازی‌های مشابه جلب کنید.

- با همفکری فرزندتان زمان و مدت مقرری را برای بازی کردن تعیین کنید. توصیه‌ی من این است که زمان مقرر از چهار ساعت در هفته بیشتر نشود و حتماً در بعضی روزها این میزان به صفر برسد. مثلاً فقط پنجشنبه‌ها و دوشنبه و سه شنبه هر روز به مدت یک ساعت.

- حتی المقدور بازی‌های معمولی رایانه‌ای و غیرآنلاین را جایگزین بازی‌های آنلاین و بین المللی بکنید. این بازی‌ها ناخودآگاه تمرکز بازیکن را حتی در زمان‌هایی که از بازی دور هستند از بین می‌برند. چون جهان بازی همچنان فعال است و بازیکن باید در تب و تاب رسیدن به حرکت این جهان خیالی باشد.

- دستورالعمل های دیگری که در بالا گفته شد را جدی بگیرید. پر کردن اوقات فراغت با فعالیت‌های حقیقی می‌تواند از بین برنده‌ی میل کاذب و بیمارگونه به بازی رایانه‌ای باشد.

ان‌شاءالله امیدوارم مواردی که عرض کردم بتواند اندکی به شما کمک کند.

با احترام

گفتگوها (۳)

یه سوال!
برای مثال ...
در این بازی ها ...
اگر پولی برای خرید انواع قابلیت های پولی بازی خرج نکنیم ...
باز هم کمک اقتصادی به سازندگان بازی میشه ؟
پاسخ:
آیا تولیدکنندگان بازی آن را به رایگان در اختیار شما قرار داده‌اند؟
چرا تولیدکنندگان بازی آن را به رایگان در اختیار شما قرار داده‌اند؟
*
تولیدکنندگان بازی از حضور رایگان شما در فضای کسب و کارشان چه بهره‌ای می‌برند؟
تولیدکنندگان بازی از حضور رایگان شما در فضای کسب و کارشان بهره‌ای نمی‌برند؟
تولیدکنندگان بازی احمقند؟
*
یک نکته‌ی دیگر:
شما می‌دانید که یکی از واردات مهم و ضروری کشور ما در دهه گذشته «پهنای باند» بوده است؟
این واردات را چه کسی و چطور مصرف می‌کند؟
  • روح الله فاضل
  • الحمدلله که ما دامانمان را از همان ابتدا به این گنداب‌های فریبا نیالودیم...
    وقتی دقیق نگاه کنید میبینید تنها اعتیاد به بازی کلش نیست ! که اگر بود خیلی خوب بود ! اعتیاد به کلش یکی از اعتیاد های امروز است ! اعتیاد به وبگردی های بی خود ! اعتیاد به نرم افزار های چت مثل وایبر و تلگرام ! اعتیاد به وقت گذرانی بیهوده ! اعتیاد به کتاب نخواندن و... 
    جامعه امروز دارد به شدت تخصصی میشود اما اهداف و برنامه های آموزش و پرورش و آموزش عالی همچنان هردمبیل و ناکارآمد پیگیری میشود . بیشک اگر برنامه ریزی و اسعتداد یابی در قشر جوان به گونه ای باشد که مسیر آموزش و تعلیم را در برگیرد و هرکسی تا حدی متناسب با روحیات و علایق خود روزگار بگذراند دیگر کسی دنبال این گونه اعتیاد ها نخواهد رفت ! کم نیستند تحصیل کرده هایی که از رشته تحصیلی خود ناراضی اند و شک ندارند آنچیزی که سالها برای آن وقت گذاشته اند آن چیزی نبوده که آنها دوست داشتند ! 
    پاسخ:
    صحیح می فرمایید. یکی از دلایل پناه بردن آدم ها به مخدرها، فرار از زندگی نامناسبشان است.

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی