از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۲ فروردين ۹۸

    با برنامه‌ی نود چه می‌شد کرد؟
    بدون ورود به دعواهای سیاسی و دوقطبی شکل گرفته میان شخصیت «مدیر فعلی شبکه سه» و «خالق برنامه نود» آیا نمی‌توان وضعیت بوجود آمده را تحلیل کرد؟
    یک رسانه‌ی غیرشفاف و غیرحرفه‌ای -که از آن با نام مستعار خرس قطبی نام می‌بریم- در طول بیست سال گذشته، یکی از پرطرفدارترین برنامه‌های خود را با ساختاری اشتباه ایجاد کرده، رشد داده و حفظ کرده است. با گذاشتن همه‌ی تخم مرغ‌ها در یک سبد، خرس قطبی عملاً امکان هر گونه اصلاح در این برنامه را از خودش سلب کرده. نه به تهیه‌کننده می‌تواند بگوید مجری را عوض کن؛ نه به اتاق فکر می‌تواند بگوید وارد فلان موضوع نشو؛ و نه مجری را می‌تواند تنبیه کند که چرا وارد فلان موضوع شدی. (ماجرای سال ۹۳ برنامه سمت خدا را به یاد بیاورید که چطور بخاطر ساختار سالم، به سرعت ختم به خیر شد.)
    خرس قطبی در یک مضحکه‌ی واقعی تمامی اختیارات مدیریتی خود را در ازای جذب تماشاگر بیشتر به یک نفر آدم خاص داده و بیست سال، مدیر پشت مدیر و مسئول پشت مسئول، آمده و رفته و این افتضاح مدیریتی را بزک کرده و با فرار به جلو پزش را هم داده. آن آدم خاص هم همه‌ی حیثیت مدیران دو لتی و سه لتی را گروگان گرفته و روی سبیل شاه نقاره می‌زند.
    با برنامه‌ی نود چه باید می‌کردند؟
    باید درباره‌ی این ساختار معیوب شفاف‌سازی عمومی می‌شد؛ که نشد.
    باید تمامی سلسله مدیران سابق که چنین افتضاحی را کاشته و داشته‌اند توبیخ و محاکمه می‌شدند؛ که نشد.
    باید قلع و قمع چنین شجره‌ی خبیثه‌‌ای در زمانی مناسب و در پوشش هیاهوهای رسانه‌ای دیگر انجام می‌شد؛ که نشد.
    فلذا اکنون چه داریم؟
    مدیر بدنامی که -به سان نوجوانی سیزده ساله- نارنجک به خودش بسته و حیثیت خودش را پودر کرده.
    افکار عمومی که یک قدم دیگر از خرس قطبی دورتر شده‌اند.
    آقای خاصی که آماده‌ی حضور در تمامی معرکه‌های آتی سیاسی -از انتخابات مجلس تا ریاست جمهوری- است.

  • ۲۸ بهمن ۹۷
    عصر جدید
    من اتفاقاً از برنامه خوشم آمد: اتحادیه کشوری دلقک‌های ابتر، برای رونق امور صنف خود، برنامه کشف استعداد راه انداخته. خودش هم صریحاً می‌گوید «استعداد» یعنی فقط: «هنر، سرگرمی، ورزش» (آرت، اینترتیمنت، اسپورت)

    اسم برنامه را هم با احترام به روح شادروان چارلی چاپلین گذاشته «عصر جدید» که همان اول تکلیفمان با آن روشن باشد: قرار است تلاش روزافزون بشر در عصر مدرن برای رسیدن به خوش‌بختی را ببینیم: humanity crusading in the pursuit of happiness . خیلی هم عالی و پرتقالی.
    *
    از آن جا که «اتحادیه کشوری دلقک‌ها» یک بخش خصوصی است -و اقتصاد بازار بر آن حکم‌فرما است و بازار با کسی تعارف ندارد- اتفاقاً به نظرم در این مورد خاص همه روی صندلی‌های خودشان نشسته‌اند. می‌دانیم که سامانه‌های اقتصادی برای تثبیت خودشان در نظام ایدئولوژیک هم «چهره» می‌خواهد، هم «متخصص» و هم «محلل» ...
    *
    و البته نواده بوسعید ابوالخیر در مقامات التوحید بعد از ذکر حکایتی دردآور* نوشته است:

    «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»


    *

    شیخ ما [ابوالسعید ابوالخیر] گفت که:
    وقتی زنبوری به موری رسید. او را دید که دانه‌ای گندم می‌برد به خانه و آن دانه زیر و زبر می‌شد و آن مور با آن زیر و زبر می‌آمد و به جهد و حیله‌ی بسیار آن را می‌کشید و مردمان پای بر او می‌نهادند و او را خسته و افگار می‌کردند.
    آن زنبور آن مور را گفت که این چه سختی و مشقت است که تو از برای دانه‌ای بر خود نهاده‌ای و از برای یک دانه‌ی محقر چنین مذلت می‌کشی؟ بیا تا بینی که من چگونه آسان می‌خورم و از چندین نعمت‌های با لذت بی این همه مشقت نصیب می‌گیرم و از آن چه نیکوتر و بهتر است و شایسته، به مراد خویش به کار می‌برم.
    پس مور را با خویشتن به دکان قصابی برد. جایی که گوشت نیکو و فربه‌تر بود بنشست و از جایی که نازک‌تر بود سیر بخورد و پاره ای فراهم آورد تا ببرد. قصاب فراز آمد و کاردی بر وی زد و آن زنبور را به دو نیمه کرد و بینداخت.
    آن زنبور بر زمین افتاد و آن مور فراز آمد و پایش بگرفت و می‌کشید و می‌گفت: «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»

  • ۳ بهمن ۹۷

    #پویش_آرزوها
    امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.


    چهارسوق یازدهم در راه است.
    اگر برای ۵ سال آینده نظام آموزشی ایران آرزوهایی دارید به #پویش_آرزوها بپیوندید: ChaharSoogh.ir
    آرزوهای تک‌تک ما آینده را خواهند ساخت؛ ان‌شاءالله.

  • ۲۶ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

۵ مطلب در مهر ۱۳۹۶ ثبت شده است

پنجشنبه و جمعه، سفر دو روزه‌ای به شهر بیرجند داشتم و در جمع گرم و صمیمی راهنمایان سواد فضای مجازی استان خراسان جنوبی و دفتر استانی سازمان فضای مجازی سراج مباحث مختلفی را مطرح کردم.
در کلاس‌های این دوره دو روزه که به طور جداگانه برای دو گروه از مخاطبان (مربیان و کارشناسان) برگزار می‌شد ابتدا مبانی سواد رسانه‌ای و الگوی بومی آموزش آن را تبیین کردم و سپس به معرفی کتاب «تفکر و سواد رسانه‌ای» پایه دهم دبیرستان و فرصت‌های پیش روی مربیان برای ورود به مدارس پرداختم. در جلسه‌ی دوم نیز به شکل مفصل ویرایش جدید موضوع رژیم مصرف رسانه‌ها با عنوان «آداب مصرف رسانه» را ارایه دادم.
از خاطرات به یادماندنی این سفر، همراهی با برادر پرتلاشم جناب مهندس مصطفی ضابط بود که امیدوارم منشاء اتفاقات خوبی در آینده نزدیک باشد. از مهمان‌نوازی و پذیرایی گرم دفتر استانی سراج در خراسان جنوبی نیز بسیار ممنونم.

  • حسین غفاری

پیرو برنامه‌ی هر ساله‌ی واحد دانش افزایی و مشاوره دبیرستان فرهنگ، جلسه‌ای برای گفتگو درباره‌ی راهکارهای تربیتی مواجهه با فضای مجازی برای اولیای محترم دبیرستان تشکیل شد که در این جلسه خوانشی تازه از سرفصل رژیم مصرف رسانه‌ای ارایه کردم. در این ویرایش تمرکز بر روی حل گام به گام مشکل نوجوان و رسانه‌ها بیشتر شده است.

آداب مصرف رسانه‌ها

  • حسین غفاری

در یک بعدازظهر آفتابی پاییزی به دعوت دفتر سازمان فضای مجازی سراج در استان قزوین در نخستین دوره تربیت مربی سواد فضای مجازی شرکت کردم.
در این جلسه که در محل دانشگاه علوم پزشکی قزوین برگزار شد، مطابق برنامه‌ی از پیش تعیین شده ابتدا به تبیین مبانی سواد رسانه‌ای و مدل بومی آموزش آن پرداختم و سپس به اختصار سرفصل‌های طراحی رژیم مصرف رسانه‌ای را مطرح کردم.

  • حسین غفاری

دومین دوره آموزشی «چگونه کتاب تفکر و سواد رسانه ای را تدریس کنیم؟» در تاریخ ۱۹، ۲۰، ۲۷ و ۲۸ مهرماه، در روزهای پنجشنبه و جمعه، با محوریت ارائه فصول کتاب و آموزش تکنیک های تدریس با حضور مؤلفان و مدرسان کتاب تفکر و سواد رسانه ای به دو صورت حضوری و مجازی در مدرسه هنر و رسانه آینه برگزار شد. امروز به همین بهانه در دو جلسه‌ی متوالی با موضوع «فصل سوم» کتاب درسی در خدمت خواهران و برادران دبیر این درس بودم و به تبیین موضوعات مورد بحث و شیوه‌های تدریس این بخش از کتاب پرداختم.
«مهندسان پیام»، «بازی‌گردانان بزرگ» و «دروازه‌بانی خبر» سه درسی بود که با مرور متن کتاب درسی، پاورپوینت‌های مدرسه آینه و فیلم‌های مکمل درباره‌ی آن صحبت کردم.

+گزارش تصویری این دوره‌ی آموزشی

  • حسین غفاری

به دعوت اداره کل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان خراسان شمالی، سفری یک روزه به شهر بجنورد داشتم تا در جمع مربیان مهربان کانون که از شهرستان‌های مختلف استان خراسان شمالی حضور داشتند، درباره‌ی زندگی ابری و ضرورت طراحی و اجرای نظام جامع تربیت رسانه‌ای در خانواده گفتگو کنیم.
در این برنامه که در سه نشست دو ساعته برگزار شد، ابتدا به شکل کارگاهی و با مشارکت همه‌ی مربیان، فرصت‌ها و تهدیدهای زندگی در دنیای ابری را مرور کردیم و در ادامه‌ی برنامه به تبیین ضرورت نگاه جامع به تربیت رسانه‌ای و طراحی و اجرای رژیم مصرف رسانه‌ای در خانواده پرداختیم. استقبال مربیان عزیز از مباحث و پرسش‌های دقیق و کاربردی آنان، فضای جلسه را بسیار پویا و دلنشین کرده بود.

از مهمان‌نوازی همه‌ی بزرگواران حاضر در این برنامه به خصوص برادر ارجمند جناب آقای ایزدی و سرکار خانم هاشمی که زحمت هماهنگی‌ها و برگزاری جلسات را کشیدند سپاسگزارم.

+ گزارش برگزاری این جلسه در سایت کانون

  • حسین غفاری