از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۲ فروردين ۹۸

    با برنامه‌ی نود چه می‌شد کرد؟
    بدون ورود به دعواهای سیاسی و دوقطبی شکل گرفته میان شخصیت «مدیر فعلی شبکه سه» و «خالق برنامه نود» آیا نمی‌توان وضعیت بوجود آمده را تحلیل کرد؟
    یک رسانه‌ی غیرشفاف و غیرحرفه‌ای -که از آن با نام مستعار خرس قطبی نام می‌بریم- در طول بیست سال گذشته، یکی از پرطرفدارترین برنامه‌های خود را با ساختاری اشتباه ایجاد کرده، رشد داده و حفظ کرده است. با گذاشتن همه‌ی تخم مرغ‌ها در یک سبد، خرس قطبی عملاً امکان هر گونه اصلاح در این برنامه را از خودش سلب کرده. نه به تهیه‌کننده می‌تواند بگوید مجری را عوض کن؛ نه به اتاق فکر می‌تواند بگوید وارد فلان موضوع نشو؛ و نه مجری را می‌تواند تنبیه کند که چرا وارد فلان موضوع شدی. (ماجرای سال ۹۳ برنامه سمت خدا را به یاد بیاورید که چطور بخاطر ساختار سالم، به سرعت ختم به خیر شد.)
    خرس قطبی در یک مضحکه‌ی واقعی تمامی اختیارات مدیریتی خود را در ازای جذب تماشاگر بیشتر به یک نفر آدم خاص داده و بیست سال، مدیر پشت مدیر و مسئول پشت مسئول، آمده و رفته و این افتضاح مدیریتی را بزک کرده و با فرار به جلو پزش را هم داده. آن آدم خاص هم همه‌ی حیثیت مدیران دو لتی و سه لتی را گروگان گرفته و روی سبیل شاه نقاره می‌زند.
    با برنامه‌ی نود چه باید می‌کردند؟
    باید درباره‌ی این ساختار معیوب شفاف‌سازی عمومی می‌شد؛ که نشد.
    باید تمامی سلسله مدیران سابق که چنین افتضاحی را کاشته و داشته‌اند توبیخ و محاکمه می‌شدند؛ که نشد.
    باید قلع و قمع چنین شجره‌ی خبیثه‌‌ای در زمانی مناسب و در پوشش هیاهوهای رسانه‌ای دیگر انجام می‌شد؛ که نشد.
    فلذا اکنون چه داریم؟
    مدیر بدنامی که -به سان نوجوانی سیزده ساله- نارنجک به خودش بسته و حیثیت خودش را پودر کرده.
    افکار عمومی که یک قدم دیگر از خرس قطبی دورتر شده‌اند.
    آقای خاصی که آماده‌ی حضور در تمامی معرکه‌های آتی سیاسی -از انتخابات مجلس تا ریاست جمهوری- است.

  • ۲۸ بهمن ۹۷
    عصر جدید
    من اتفاقاً از برنامه خوشم آمد: اتحادیه کشوری دلقک‌های ابتر، برای رونق امور صنف خود، برنامه کشف استعداد راه انداخته. خودش هم صریحاً می‌گوید «استعداد» یعنی فقط: «هنر، سرگرمی، ورزش» (آرت، اینترتیمنت، اسپورت)

    اسم برنامه را هم با احترام به روح شادروان چارلی چاپلین گذاشته «عصر جدید» که همان اول تکلیفمان با آن روشن باشد: قرار است تلاش روزافزون بشر در عصر مدرن برای رسیدن به خوش‌بختی را ببینیم: humanity crusading in the pursuit of happiness . خیلی هم عالی و پرتقالی.
    *
    از آن جا که «اتحادیه کشوری دلقک‌ها» یک بخش خصوصی است -و اقتصاد بازار بر آن حکم‌فرما است و بازار با کسی تعارف ندارد- اتفاقاً به نظرم در این مورد خاص همه روی صندلی‌های خودشان نشسته‌اند. می‌دانیم که سامانه‌های اقتصادی برای تثبیت خودشان در نظام ایدئولوژیک هم «چهره» می‌خواهد، هم «متخصص» و هم «محلل» ...
    *
    و البته نواده بوسعید ابوالخیر در مقامات التوحید بعد از ذکر حکایتی دردآور* نوشته است:

    «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»


    *

    شیخ ما [ابوالسعید ابوالخیر] گفت که:
    وقتی زنبوری به موری رسید. او را دید که دانه‌ای گندم می‌برد به خانه و آن دانه زیر و زبر می‌شد و آن مور با آن زیر و زبر می‌آمد و به جهد و حیله‌ی بسیار آن را می‌کشید و مردمان پای بر او می‌نهادند و او را خسته و افگار می‌کردند.
    آن زنبور آن مور را گفت که این چه سختی و مشقت است که تو از برای دانه‌ای بر خود نهاده‌ای و از برای یک دانه‌ی محقر چنین مذلت می‌کشی؟ بیا تا بینی که من چگونه آسان می‌خورم و از چندین نعمت‌های با لذت بی این همه مشقت نصیب می‌گیرم و از آن چه نیکوتر و بهتر است و شایسته، به مراد خویش به کار می‌برم.
    پس مور را با خویشتن به دکان قصابی برد. جایی که گوشت نیکو و فربه‌تر بود بنشست و از جایی که نازک‌تر بود سیر بخورد و پاره ای فراهم آورد تا ببرد. قصاب فراز آمد و کاردی بر وی زد و آن زنبور را به دو نیمه کرد و بینداخت.
    آن زنبور بر زمین افتاد و آن مور فراز آمد و پایش بگرفت و می‌کشید و می‌گفت: «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»

  • ۳ بهمن ۹۷

    #پویش_آرزوها
    امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.


    چهارسوق یازدهم در راه است.
    اگر برای ۵ سال آینده نظام آموزشی ایران آرزوهایی دارید به #پویش_آرزوها بپیوندید: ChaharSoogh.ir
    آرزوهای تک‌تک ما آینده را خواهند ساخت؛ ان‌شاءالله.

  • ۲۶ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

۱۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «دبیرستان خواجه نصیرالدین طوسی» ثبت شده است

در جمع بچه‌های خوب پایه هفتم و هشتم دبیرستان خواجه نصیرالدین طوسی یک ساعتی درباره‌ی بازی‌ها و آن‌چه درباره‌ی آن می‌دانند ولی نمی‌دانند صحبت کردم.
یک کیسه هم اسباب‌بازی برایشان بردم که خاطرات دوران طفولیتشان زنده شود!
محتوای جلسه تا حد زیادی مشابه این نشست بود: بازی، بازی نیست

  • حسین غفاری

مدیریت بازی در خانواده

در ادامه جلسه‌ی قبل، در خدمت والدین دانش آموزان پایه هشتم دبیرستان خواجه نصیرالدین طوسی (منطقه ۵ تهران) بودم و درباره‌ی بازی‌های دیجیتال با آن‌ها گفتگو کردم.
آن‌چه در این جلسه ارایه شد، ویرایشی جدید از پژوهشی قدیمی درباره‌ی حضور بازی‌های دیجیتال در زندگی بچه‌های ماست. محتوای ارایه شده در این جلسه در چهار فصل دسته بندی شده است:

  • بازی، رسانه‌ی کامل: مختصری درباره‌ی اهمیت بازی‌های رایانه‌ای
  • زیر پوست شهر: مروری بر آمار و ارقام مصرف بازی در کشور
  • ترفندهای پشت پرده: بررسی اثربخش‌ترین ترفندهای بازی‌های موبایلی در جذب مخاطب
  • مدیریت بازی در خانواده: معرفی رویکرد منظومه‌ای به مدیریت بازی در خانواده و راهنمای عملیاتی آن

در صورت تمایل می‌توانید فایل پرده‌نگار این جلسه را از پیوند زیر دریافت کنید:

بازی، بازی نیست

  • حسین غفاری

بازی، بازی نیست

مثل سال‌های گذشته در یک جلسه‌ی صمیمی در خدمت والدین دانش آموزان پایه هفتم دبیرستان خواجه نصیرالدین طوسی (منطقه ۵ تهران) بودم و درباره‌ی بازی‌های دیجیتال با آن‌ها گفتگو کردم.
آن‌چه در این جلسه ارایه شد، ویرایشی جدید از پژوهشی قدیمی درباره‌ی حضور بازی‌های دیجیتال در زندگی بچه‌های ماست.

  • حسین غفاری

برای پنجمین سال متوالی این توفیق را داشتم تا در جمع اولیای محترم دبیرستان خواجه نصیرالدین طوسی (منطقه ۵) درباره‌ی فرزندان و رسانه‌های نوین صحبت کنم.
محتوای جلسه مشابه این نشست بود: خرده فرمایش‌های خودمانی...

  • حسین غفاری
  • حسین غفاری

این جلسه، تکرار جلسه ی دو سال پیش برای اولیای جدید مدرسه بود.

توضیحات بیشتر درباره ی این نشست

  • حسین غفاری
  • چرا رسانه مهم است؟
  • رسانه ماهیت تکنولوژیک دارد؟
  • سواد رسانه ای چه نیست؟
    سواد رسانه ای
  • مراحل کسب سواد رسانه‌ای
    سواد رسانه ای
  • رسانه شناسی
  • مخاطرات عمومی و خصوصی رسانه‌ها

+ درباره پاتوق سایبری بیشتر بدانید.

  • حسین غفاری
* اینترنت چیست؟
* اینترنت کجاست؟
* شناخت رسانه های اجتماعی
  • انتشار محور
  • گفتگو محور
  • اشتراک محور
  • شبکه محور
* مخاطرات رسانه های اجتماعی
  • آرامش ستیزی
  • مساله هویت
  • تعارض ارتباط مجازی و ارتباط حقیقی
  • مساله حریم خصوصی
  • از کاربری تا کارگری
* توصیه ها و راه حل ها
  • به تأخیر انداختن کاربری
  • به تأخیر انداختن خصوصی شدن
  • انتخاب گونه درست رسانه اجتماعی
  • انتخاب خدمات دهنده ایمن رسانه اجتماعی
  • جدی گرفتن تنظیمات امنیتی خدمات
  • قرارهای خانوادگی
  • مهارت مطالعه کردن
  • مهارت مطالعه نکردن
  • احترام به نظام محدودسازی ملی
  • راه حل اساسی: تقوای حقیقی
  • حسین غفاری
  • حسین غفاری
  • حسین غفاری
  • حسین غفاری

http://azsarnevesht.ir/post/231

برای غرق نشدن در دنیای مجازی به سواد رسانه ای نیاز داریم. در حقیقت، ما اولین پدران و مادرانی هستیم که در تربیت فرزندانمان با این مسئله مواجهیم و لازم است که دربارهی زندگی فرزندان در دنیای دیجیتال، همواره به مسأله رشد ودوران نوجوانی آنها توجه داشته باشیم.
امروزه نهادهایی در تربیت فرزند رقیب خانواده هستند: مدرسه، جامعه و رسانه
علل سوق یافتن فرزند به سمت نهادهای رقیب
راه حل این مسئله: جدی گرفتن نقش خانواده، هشیاری نسبت به نهادهای رقیب و آموزش و مطالعه پیوسته است. فرزند باید از کانال تربیتی خانواده، مدرسه و سپس جامعه رد شود و در مرحله آخر در معرض تربیت رسانه قرار گیرد.

درباره اینترنت باید به سه نکته اساسی توجه نماییم:
* اینترنت جدی است: کارکردهای متعدد و متنوع دارد و همچنین تأثیرات حقیقی بر انسان دارد.
* اینترنت یک رسانه است: قواعد حاکم بر تکنولوژی و رسانه را بشناسیم و تأثیرات رسانه ها بر انسان را بدانیم.
* اینترنت یک دنیا است: دنیای حقیقی و مجازی شباهتها و تفاوتهایی دارد. باید هویت مجازی را بشناسیم و درباره ی شهروندان دنیای مجازی مطالبی بدانیم.

راه حل اساسی در مواجهه با مسئله: تقوای حقیقی، غلبه نگاه توحیدی و رشد یافتن انسان به عنوان عبد، تثبیت آموزه های معرفتی، تمرین تکنیک های تقوا در فضای حقیقی و محو کردن زمینه های لغزش و در نهایت، همراهی و همقدمی با فرزندان در مسیر صحیح میباشد.

  • حسین غفاری
  • حسین غفاری

http://azsarnevesht.ir/post/229

* بازی رایانه ای به دو علت مهم است:
اول آنکه کیفیت رسانه ای دارد. یعنی یک رسانه‌ی تعاملی است که در زمان کم اثرگذاری زیاد دارد
دوم آنکه شدت رسانه ای دارد یعنی به علت صرف زمان زیاد و تکرار محتوا در آن، اثرگذاری شدیدتر است.

* بازی رایانه ای به چهار علت یک مشکل است، چون:
الف) جدی گرفته نمی شود.
ب) ظاهر جذاب و تفننی دارد.
ج) تنوع ساختاری و موضوعی دارد.
د) هدف سرمایه گذاری های عظیم اقتصادی است.

* بازیهای رایانه‌ای آسیب ها و تهدیدهای مختلفی دارند:
الف) تأثیر بر سلامت جسم: گونه های جدید درد در بدن، آسیب به اعصاب بینایی، زخمهای ناشی از بازی، غرق شدن در بازی و فراموشی نیازهای جسمانی
ب) تأثیر بر ذهن و روان: توانایی رسانه ها در ایجاد انگیختگی فیزیولوژیکی، افزایش احتمال بروز پاسخهای رفتاری، تأثیرهای عامل واقع نمایی (ترس و ...)، بازی های گروهی و ایجاد صمیمیت و تنفر و ابراز آن، بازی سراها، نمود زندگی اجتماعی و جامعه پذیری، گوشه گیری و آسیب مهارت های اجتماعی
ج) اتلاف وقت و اعتیاد دیجیتال: نشانه های اعتیاد به بازی های رایانه ای: ساعات زیادی از روز مشغول بازی است. به طوری که از کارهای روزانه نظیر تحصیل، ورزش و ارتباط با خانواده و دوستان باز می ماند. عدم دسترسی موقتی به بازی او را کلافه می کند . حتی شب ها به هنگام خواب و در کلاس درس نیز در فکر بازی مورد علاقه خوداست.
د) مسایل اخلاقی: خشونت، ترویج دخانیات و مواد مخدر، محرک های جنسی، ترس، نقض ارزش های دینی و ملی، فحش و رفتارهای زشت، نا امیدی

* مشکل اخلاق با رسانه های جدید چیست؟
- غفلت زایی و جابجا کردن اولویت های اخلاقی
- انفعال مخاطب و در نتیجه نهادینه سازی انفعال اخلاقی
- گذر از مرزهای اخلاقی
- کاهش کنش و واکنش میان افراد خانواده
- جذابیت و زیبا جلوه دادن بی اخلاقی ها
- تولید برای افراد نابهنجار
- جهانی شدن و موازنه ارزش ها به ضرر اخلاقیات
- نسبی گرایی برای سرگرم کننده باقی ماندن
- خانگی شدن و عدم اعتراض عمومی
- اسطوره سازی توخالی بر اساس ارزش های اخلاقی نامشخص

* فایده‌ها و فرصت های بازی های رایانه ای:
- اثر بازی های رایانه ای بر مهارت های شناختی
- رشد مهارت های فضایی
- شکل تازه ای از سواد
- جنبه های مثبت اجتماعی روانی و درمانی بازیها

* با مشکل بازیهای رایانه ای چگونه برخورد کنیم؟
الف) کمک در انتخاب
ب) نظارت بر استفاده
ج) برخورد با تخلف
د) آموزش تفکر انتقادی

* اگر در الگوی درستِ بازی، با فرزندمان همراهی نماییم، از آسیب ها و مشکلات آن کاسته خواهد شد.
به این حقیقت در مورد زندگی فرزند همواره توجه داشته باشیم که چهار فصل زندگی او، فقط یک بار اتفاق می افتد. بهار نوجوانی، هیچگاه تکرار نخواهد شد.

  • حسین غفاری