از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۲ فروردين ۹۸

    با برنامه‌ی نود چه می‌شد کرد؟
    بدون ورود به دعواهای سیاسی و دوقطبی شکل گرفته میان شخصیت «مدیر فعلی شبکه سه» و «خالق برنامه نود» آیا نمی‌توان وضعیت بوجود آمده را تحلیل کرد؟
    یک رسانه‌ی غیرشفاف و غیرحرفه‌ای -که از آن با نام مستعار خرس قطبی نام می‌بریم- در طول بیست سال گذشته، یکی از پرطرفدارترین برنامه‌های خود را با ساختاری اشتباه ایجاد کرده، رشد داده و حفظ کرده است. با گذاشتن همه‌ی تخم مرغ‌ها در یک سبد، خرس قطبی عملاً امکان هر گونه اصلاح در این برنامه را از خودش سلب کرده. نه به تهیه‌کننده می‌تواند بگوید مجری را عوض کن؛ نه به اتاق فکر می‌تواند بگوید وارد فلان موضوع نشو؛ و نه مجری را می‌تواند تنبیه کند که چرا وارد فلان موضوع شدی. (ماجرای سال ۹۳ برنامه سمت خدا را به یاد بیاورید که چطور بخاطر ساختار سالم، به سرعت ختم به خیر شد.)
    خرس قطبی در یک مضحکه‌ی واقعی تمامی اختیارات مدیریتی خود را در ازای جذب تماشاگر بیشتر به یک نفر آدم خاص داده و بیست سال، مدیر پشت مدیر و مسئول پشت مسئول، آمده و رفته و این افتضاح مدیریتی را بزک کرده و با فرار به جلو پزش را هم داده. آن آدم خاص هم همه‌ی حیثیت مدیران دو لتی و سه لتی را گروگان گرفته و روی سبیل شاه نقاره می‌زند.
    با برنامه‌ی نود چه باید می‌کردند؟
    باید درباره‌ی این ساختار معیوب شفاف‌سازی عمومی می‌شد؛ که نشد.
    باید تمامی سلسله مدیران سابق که چنین افتضاحی را کاشته و داشته‌اند توبیخ و محاکمه می‌شدند؛ که نشد.
    باید قلع و قمع چنین شجره‌ی خبیثه‌‌ای در زمانی مناسب و در پوشش هیاهوهای رسانه‌ای دیگر انجام می‌شد؛ که نشد.
    فلذا اکنون چه داریم؟
    مدیر بدنامی که -به سان نوجوانی سیزده ساله- نارنجک به خودش بسته و حیثیت خودش را پودر کرده.
    افکار عمومی که یک قدم دیگر از خرس قطبی دورتر شده‌اند.
    آقای خاصی که آماده‌ی حضور در تمامی معرکه‌های آتی سیاسی -از انتخابات مجلس تا ریاست جمهوری- است.

  • ۲۸ بهمن ۹۷
    عصر جدید
    من اتفاقاً از برنامه خوشم آمد: اتحادیه کشوری دلقک‌های ابتر، برای رونق امور صنف خود، برنامه کشف استعداد راه انداخته. خودش هم صریحاً می‌گوید «استعداد» یعنی فقط: «هنر، سرگرمی، ورزش» (آرت، اینترتیمنت، اسپورت)

    اسم برنامه را هم با احترام به روح شادروان چارلی چاپلین گذاشته «عصر جدید» که همان اول تکلیفمان با آن روشن باشد: قرار است تلاش روزافزون بشر در عصر مدرن برای رسیدن به خوش‌بختی را ببینیم: humanity crusading in the pursuit of happiness . خیلی هم عالی و پرتقالی.
    *
    از آن جا که «اتحادیه کشوری دلقک‌ها» یک بخش خصوصی است -و اقتصاد بازار بر آن حکم‌فرما است و بازار با کسی تعارف ندارد- اتفاقاً به نظرم در این مورد خاص همه روی صندلی‌های خودشان نشسته‌اند. می‌دانیم که سامانه‌های اقتصادی برای تثبیت خودشان در نظام ایدئولوژیک هم «چهره» می‌خواهد، هم «متخصص» و هم «محلل» ...
    *
    و البته نواده بوسعید ابوالخیر در مقامات التوحید بعد از ذکر حکایتی دردآور* نوشته است:

    «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»


    *

    شیخ ما [ابوالسعید ابوالخیر] گفت که:
    وقتی زنبوری به موری رسید. او را دید که دانه‌ای گندم می‌برد به خانه و آن دانه زیر و زبر می‌شد و آن مور با آن زیر و زبر می‌آمد و به جهد و حیله‌ی بسیار آن را می‌کشید و مردمان پای بر او می‌نهادند و او را خسته و افگار می‌کردند.
    آن زنبور آن مور را گفت که این چه سختی و مشقت است که تو از برای دانه‌ای بر خود نهاده‌ای و از برای یک دانه‌ی محقر چنین مذلت می‌کشی؟ بیا تا بینی که من چگونه آسان می‌خورم و از چندین نعمت‌های با لذت بی این همه مشقت نصیب می‌گیرم و از آن چه نیکوتر و بهتر است و شایسته، به مراد خویش به کار می‌برم.
    پس مور را با خویشتن به دکان قصابی برد. جایی که گوشت نیکو و فربه‌تر بود بنشست و از جایی که نازک‌تر بود سیر بخورد و پاره ای فراهم آورد تا ببرد. قصاب فراز آمد و کاردی بر وی زد و آن زنبور را به دو نیمه کرد و بینداخت.
    آن زنبور بر زمین افتاد و آن مور فراز آمد و پایش بگرفت و می‌کشید و می‌گفت: «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»

  • ۳ بهمن ۹۷

    #پویش_آرزوها
    امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.


    چهارسوق یازدهم در راه است.
    اگر برای ۵ سال آینده نظام آموزشی ایران آرزوهایی دارید به #پویش_آرزوها بپیوندید: ChaharSoogh.ir
    آرزوهای تک‌تک ما آینده را خواهند ساخت؛ ان‌شاءالله.

  • ۲۶ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

۱۸۵ مطلب با نشانه «جلسات و سخنرانی‌ها» ثبت شده است

در حلقه آموزش شبکه مربیان مؤسسه مسیر رسانه که با همکاری مرکز کودک و نوجوان مؤسسه تبیان برگزار شد، دو جلسه در خدمت خواهران و برادران محترم بودم.
در جلسه اول، مقاله‌ی «زبان، تلویزیون و سینما، و اوقات فراغت» سیدمرتضی آوینی را خواندیم و در جلسه‌ی دوم گلچینی از مقالات پایگاه ترجمان با موضوع «کار، فراغت و بطالت» را مرور کردیم. در مجموع فضای گفتگوها بسیار گرم و صمیمی بود و در بخش پایانی به راهکارهای غلبه بر وضع موجود پرداختیم.

برای استفاده‌ی دیگران، مجموعه محتوای این جلسات را تقدیم می‌کنم:

مقاله «زبان، تلویزیون و سینما، و اوقات فراغت» سیدمرتضی آوینی

گلچین مقالات پایگاه ترجمان با موضوع کار، فراغت و بطالت

  • حسین غفاری

در دومین نشست دبیرخانه ایده‌های کانون مدارس اسلامی که با عنوان «مدارس، دانش آموزان و فضای مجازی» برگزار شد، بحث مختصری با عنوان «مدرسه‌ی آینده» ارائه کردم.

تحولات ناشی از گسترش فضای مجازی ، مدرسه و محیط‌های یادگیری را دستخوش تغییرات کرده و آمیختگی فناوری‌های آموزشی با امکانات فضای مجازی، شرایط تازه‌ای برای اهالی تعلیم و تربیت ایجاد کرده است. یقیناً شناخت دقیق حیطه‌های اثرگذاری سه مقوله‌ی محیط یادگیری، فضای مجازی و فناوری‌های آموزشی بر یکدیگر به طراحی و برنامه‌ریزی مدیران مدارس در بهره‌گیری از ظرفیت‌های آنان کمک خواهد کرد. در این ارائه‌ی مختصر، نگاهی فهرست‌وار به این حیطه‌های اثرگذاری داشتم.

می‌توانید تصاویر پرده‌نگار این جلسه را از پیوند زیر دریافت نمایید:

مدرسه آینده
محیط یادگیری، فضای مجازی و فناوری آموزشی

  • حسین غفاری

در دومین روز دوره‌ی تخصصی خواهران فعال فرهنگی در شهر کرج، به اتفاق برادر عزیزم، مهندس فیروزمند، ضمن اجرای فعالیت همیارانه «افق داریوش» درباره‌ی کارآگاهی در وب صحبت کردیم و در دو نشست پیاپی به آموزش تکنیک‌های جستجو در وب پرداختیم.

  • حسین غفاری

با پیشنهاد سرور ارجمندم جناب آقای دکتر مدرسی و حمایت‌های مؤسسه مسیر رسانه، یک دوره‌ی فشرده و تخصصی را در شهر کرج برای خواهران فرهیخته و بسیار محترم فعال در عرصه‌های مختلف فرهنگی طراحی کرده و از امروز اجرای آن را آغاز کردیم.
در نشست های پیاپی از صبح تا بعدازظهر ابتدا مبحث تاریخچه اوقات فراغت و صنعت سرگرمی را به تفصیل مطرح کردم و در ادامه با ورود به حوزه‌ی «سواد اطلاعاتی»، به اجرای دو فعالیت «زندگی ابری» و «چشم‌انداز رسانه‌های اجتماعی» به شیوه‌ی یادگیری همیارانه پرداختیم و همزمان درباره‌ی شیوه‌های نوین تدریس هم گفتگو کردیم.
الحمدلله روزی نفس‌گیر و پرماجرا داشتیم و ان‌شاءالله در جلسات آتی ثمرات این فعالیت‌ها دیده شود.

  • حسین غفاری

به دعوت مدیریت محترم دبستان الفبای تربیت اسلامی، در جمع مادران و پدران گرامی این مجموعه‌ی آموزشی حاضر شدم و درباره‌ی «مدیریت بازی‌های دیجیتال در خانواده» صحبت کردم.

در این جلسه ضمن مرور بازی‌نگاشت «کودکان و بازی‌های دیجیتال» که دایرک منتشر کرده است، به مرور نظام‌های رده‌بندی سنی بازی‌ها در جهان و همچنین معرفی «راهنمای بازی‌های مهارت‌افزای میزان» پرداختم.

  • حسین غفاری

دومین رویداد تَکانِش، با هدف نوآوری برای حل مسائل تعلیم و تربیت در خانه نوآوری تعلیم و تربیت برگزار شد و توفیق داشتم که به عنوان یکی از رهیاران این رویداد در خدمت گروه‌های خلاق و نوآور عرصه تعلیم و تربیت باشم. هم‌نشینی عصرگاهی با برادران و خواهران امیدوار و دلسوز تعلیم و تربیت بسیار شیرین و خاطره‌انگیز بود.

در این رویداد دو روزه، افراد ایده‌ها و مسئله‌های خود را برای حل مسائل نظام آموزشی کشور مطرح کردند؛ و با افراد هم‌فکر خود، تشکیل تیم دادند. این تیم‌ها با همراهی منتورهای رویداد، راه‌حلی نوآورانه برای مسئله‌ی خود یافته و آن را توسعه خواهند داد. در پایان رویداد نیز، خروجی تیم‌ها توسط داوران ارزیابی می‌شود و تیم‌های برتر، مورد حمایت و راهبری خانه‌ی نوآوری تعلیم و تربیت قرار می‌گیرند.

  • حسین غفاری

در یک روز سرد پاییزی، در شش جلسه‌ی متوالی و نفس‌گیر، در خدمت بچه‌های پایه دهم و یازدهم دبیرستان مفید قیطریه بودم و دو موضوع «اوسینت؛ کارآگاهی در وب» و «کلان داده و داده‌کاوی» را به شکل همیارانه و چندرسانه‌ای ارائه کردم.
بچه‌ها در این جلسات با تمرین داده‌کاوی در اطلاعات باشگاه مشتریان «فروشگاه‌های زنجیره‌ای افق داریوش» از نزدیک با نحوه‌ی استحصال اطلاعات از داده‌های خام آشنا شدند و برخی روش‌های کارآگاهی در وب را آموختند.
محتوای این جلسات به همت برادر عزیزم «صدرا» جمع‌آوری و تدوین شده بود که از او متشکرم.

  • حسین غفاری

در نخستین دوره آموزشی حلقه‌های تخصصی الف با رویکرد سواد رسانه و فضای مجازی، در خدمت خواهران و برادران مسئول فضای مجازی بسیج دانش‌آموزی بودم و در دو جلسه‌ی متوالی و فشرده، درباره‌ی فرصت‌هایی که درس «تفکر و سواد رسانه‌ای» در پایه دهم برای کار فرهنگی و آموزشی ایجاد کرده گفتگو کردیم.
در این جلسه ابتدا درباره‌ی تحول در نظام آموزش کشور و کلیدواژه‌های «مدرسه‌محوری»، «برنامه ویژه مدرسه (بوم)»، «بسته یادگیری» و «توانمندسازی معلمان» صحبت کردم و در ادامه به بیان تجربیات خودم از اجرای «یادگیری همیارانه» در کلاس درس پرداختم.
محتوای ارائه شده مشابه این نشست بود: تجربه‌نگاری شیوه‌های تدریس کتاب تفکر و سواد رسانه‌ای

  • حسین غفاری

بار دیگر به بهانه‌ی برگزاری «هفته نوجوانی» برای دانش‌آموزان پایه هشتم، در جمع بچه‌های خوب و دقیق مجتمع آموزشی صلحا حضور پیدا کردم و مثل سال گذشته یک ساعتی درباره‌ی آنچه صنعت سرگرمی برای بهره‌بردن از اوقات فراغت انسان تدارک دیده صحبت کردم.
*
محتوای جلسه مشابه این نشست بود: نوجوان و اوقات فراغت

  • حسین غفاری

در یک بعدازظهر سرد و آلوده‌ی تهرانی (!) در میان بچه‌های خوب مجتمع مسکونی قصر فیروزه حاضر شدم و در یک جمع کوچک و صمیمی، درباره‌ی تحولات فناوری در نیم قرن گذشته صحبت کردیم و نگاهی به مخاطرات زندگی دیجیتال انداختیم.

محتوای جلسه مشابه این نشست بود: زندگی به توان دو

  • حسین غفاری

امشب در جمع اولیای محترم دانش‌آموزان پایه یازدهم دبیرستان مفید تهران (قیطریه)درباره‌ی عصر جدیدی که در آن زندگی می‌کنیم صحبت کردم و ضرورت‌ها و روش های تجهیز به تفکر منطقی و انتقادی را مرور کردم.

مباحث مطرح شده در این جلسه، مشابه این جلسه بود: انسان باید منطق داشته باشد

  • حسین غفاری

برای دومین سال پیاپی در جمع اولیای محترم دانش‌آموزان پایه دهم دبیرستان مفید تهران (قیطریه) حاضر شدم و با آن ها درباره‌ی شرایط جدید تربیت متأثر از رسانه‌ها و آثار رسانه بر نوجوانان صحبت کردم.

مباحث مطرح شده در این جلسه، مشابه این جلسه بود: خانواده و تربیت رسانه‌ای - ویرایش دوم

  • حسین غفاری

در ادامه‌ی جلسه‌ی قبل، امروز هم در جمع والدین محترم دبستان فرهیختگان سراج، درباره‌ی روش‌های برقراری نظام جامع تربیت رسانه‌ای در خانواده صحبت کردم.

مباحث مطرح شده در این جلسه، مشابه این جلسه بود: خانواده و تربیت رسانه‌ای - ویرایش دوم

  • حسین غفاری

در دو روز پیاپی و سه جلسه‌ی گرم و صمیمی در خدمت خواهران و برادران گرامی علاقمند به تدریس و پژوهش در زمینه سواد رسانه‌ای بودم و موضوعات «اوقات فراغت و صنعت سرگرمی»، «رسانه‌های اجتماعی» و «تجهیز به سپر دفاع روانی» را ارائه کردم.

  • حسین غفاری

به دعوت برادران گرامی در مؤسسه رسادید (مرکز سواد رسانه‌ای استان قزوین) در جمع همکاران فرهنگی و دبیران درس تفکر و سواد رسانه‌ای پایه دهم دبیرستان حاضر شدم و در دو جلسه‌ی پیوسته درباره‌ی شیوه‌های تدریس فصل اول و فصل سوم کتاب درسی با هم گفتگو کردیم.
توجه به گذشته‌ی رسانه‌ها برای پیش‌بینی آینده، ترغیب دانش‌آموزان به پژوهش و گفتگو در کلاس درس، استفاده از شیوه‌های یادگیری همیارانه در کلاس، توجه به مسائل روز با «دیگه چه خبر؟» در کلاس، قرار دادن بچه‌ها در موقعیت تولیدکننده‌ی پیام برای حساس شدن به شگردهای تولید پیام و نحوه‌ی برگزاری آزمون عملکردی از درس سواد رسانه‌ای از جمله موضوعات مورد بحث در این جلسات بود.

  • حسین غفاری