از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۱۳ مهر ۰۱

    ▪️سالروز شهادت حضرت ابی‌محمد، حسن بن علی بن محمد، ابن‌الرضا (علیه و علی آبائه السلام) بر شما تسلیت باد.

    ♨️در سال‌های اخیر تلاش‌های پراکنده‌ای برای بصری کردن وقایع تاریخی مقدس، با هدف ملموس ساختن موضوعات کهن برای نسل جوان و نوجوان رخ داده است. این تلاش‌ها که در شکل سنتی به ترسیم شمایل معصومان یا پرده‌نگاری‌های عاشورایی محدود می‌شد، با خلاقیت هنرمندان معاصر برای عبور از احتیاطات شرعی، به قله‌هایی همچون آثار حسن روح‌الامین ختم شده که کیفیت آثار، حس و حال اجرا و زاویه دید و روایت خاص او از وقایع، در این سال‌ها بسیار بازتاب یافته است.

    ⚠️مثل هر کار تازه‌ای، در کنار فرصت‌های این تصویرسازی‌ها، باید مراقب آسیب‌های احتمالی آن هم باشیم. مثلاً جانشین‌سازی یک تصور واحد از صحنه‌ای تاریخی به‌جای توسعه درک‌های متعدد از آن واقعه نزد مخاطبان با سطوح معرفتی مختلف؛ یا بسنده کردن به زاویه و عمق دید هنرمند در شناخت آن صحنه یا واقعه تاریخی. همچنین اگر در این میان خطایی هم در تصور یا تصویر هنرمند رخ بدهد، بعداً به سختی می‌توان آن را از ذهن مخاطب پاک کرد.

    🎨برای نمونه نگاهی به آخرین نقاشی دیجیتال 🖌️هنرمند وارسته و نازک‌خیال حسن روح‌الامین بیندازیم که به مناسبت هشتم ربیع‌الاول، صحنه‌ی نماز حضرت حجت ابن الحسن (عج) بر پیکر پدرشان امام حسن عسکری (ع) را در این روز ترسیم کرده است. طبق نقل تاریخی امام مهدی (عج) که در این هنگام کودکی پنج ساله بودند، عموی خود، جعفر بن علی (که بعدها به جعفر کذاب معروف شد) از اقامه نماز بر پیکر پدر کنار زدند و خود برای ایشان نماز اقامه کردند.

    🔍با دقت به این نقاشی نگاه کنید. جعفر بن علی در این نقاشی چند ساله به تصویر کشیده شده است؟
    ❓۵۰؟ ۶۰؟ ۷۰؟!
    💡این در حالی است که می‌دانیم امام حسن عسکری (ع) در سال ۲۶۰ ق. در ۲۸ سالگی به شهادت رسیده‌اند و جعفر اختلاف سنی جدی با ایشان نداشته و به احتمال قریب به یقین کوچکتر از امام بوده است.

    🤔در اینجا یک بی‌دقتی کوچک هنرمند نقاش، تصور مخاطب را از واقعیت تاریخی دگرگون می‌کند و فهم او را در این نقطه متوقف نگه می‌دارد. اینکه جعفر کذاب یک جوان بیست و چند ساله‌ی خام خیال و در سودای غصب زعامت شیعیان باشد فرق دارد با آن‌که او را پیرمردی مسن بدانیم که بر سنت عربی به عزای برادر ایستاده و در ظاهر میراث‌دار او بوده است.

    🚦فرایند «تصویری شدن» تاریخ مقدس، اگر از اساس قابل تردید نباشد، این قدر هست که باید با الزامات معرفتی فراوانی همراه شود تا رهزن نباشد.

    وَ لِلّٰهِ الْحَمْد

  • ۷ مرداد ۰۰

    نامه اعتراضی جمعی از شترداران و بازرگانان بغداد به جناب موسی بن جعفر، بزرگ طایفه علویان

    ای پسر پیغمبر خدا؛
    در میان بزرگان شهر بعد از انتشار شایعاتی درباره فرموده‌ی شما به جناب «صفوان بن مهران» آشوب و تشویشی در گرفته است.
    چنین روایت کرده‌اند که حضرتتان از مراوده اقتصادی جناب صفوان با خلیفه بزرگ و کدخدای مشرق زمین، جناب هارون الرشید ناخرسندید.
    آیا بغیر این است که زنده نگه داشتن دین جد شما به آباد بودن مملکت اسلامی و پایداری مناسک و شعائر الهی میسر است؟
    آیا در این دوران طلایی حکومت بنی‌عباس که از چین و هند تا دروازه‌های بیزانس تحت سلطه‌ی خلافت اسلامی قرار دارد، حرکت یکتا امپراطور مقتدر مسلمانان به قصد انجام اعمال حج، چیزی بجز مجد و عظمت اسلام را نوید می‌دهد؟
    آیا به این فکر کرده‌اید که اگر عملی خداپسندانه مثل «کمک به یک مسلمان برای انجام حج» را تعبیر به «مشارکت در بقای ظالم» بفرمایید، آن وقت تکلیف این همه تاجر و بازرگان و کاسب خرده‌پا که هر روز امیدوار به مراوده تجاری با دستگاه ثروتمند و باشکوه خلافت هستند چه می‌شود؟ آیا شما جواب زن و بچه‌های مظلوم آن‌ها را می‌دهید اگر با امتناع از داد و ستد با دربار شب‌ها سر گرسنه بر بالین بگذارند؟
    شما که پسر پیغمبر و محترم در میان مردمان هستید آیا نترسیدید که اگر جناب صفوان، که از شترداران خوش‌نام و مشهور هستند، از همکاری با خلیفه امتناع کنند چه بر سرشان می‌آید؟
    از حضرتتان انتظار زمان‌شناسی بیشتری داشتیم تا در این ایام که سپاهیان اسلام در مرزهای روم با کفار در حال مبارزه هستند، چنین تزلزلی در پشت جبهه‌ها ایجاد نفرمایید.
    در هر صورت صنف شترداران و بازرگانان بغداد که جمع کثیری از مردم و کسبه محترم را نمایندگی می‌کند از عمل به این توصیه جنابعالی معذور است و امیدواریم که بدبینی به خلیفه بزرگ را کنار بگذارید و اتحاد مسلمانان را خدشه دار نفرمایید.

    والسلام
    مردادماه۱۴۰۰

    پ.ن:
    داستان مشهور «صفوان جمال»

  • ۱۱ فروردين ۰۰

    متأسفانه در جدل غیرخردمندانه و کاملاً سیاسی این روزها، وظیفه مستقیم دولت در آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای نادیده انگاشته می‌شود.
    هر چند که این نکته قابل تأیید است که آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای حتما باید هسته خانواده را هدف قرار بدهد؛ اما برای اعمال صحیح تربیت رسانه‌ای، خانواده به سه چیز نیاز دارد: آموزش، ابزار و پشتیبانی؛ که هر سه هم موکول به اراده‌ی جدی دولت است.

    دولت جمهوری اسلامی چه وظایفی در تربیت رسانه‌ای دارد؟

    الف) آموزش: شامل طیف گسترده‌ای از آموزش‌ها از سطح دانش تا بینش و گرایش و کنش
    ب) ابزار: مثل اینترنت سما، درگاه‌های ویژه کودک و نوجوان، سامانه‌های هدایت مصرف رسانه و ...
    ج) پشتیبانی: مقررات‌گذاری به نفع تربیت (مثل همان ماجرای اینترنت شبانه و ...)

    البته با فرض زندگی در دوران طاغوت،‌ و بدون محقق شدن هیچ یک از موارد سه گانه بالا، هرگز مسئولیت تربیت از گرده خانواده رفع نمی‌شود. فقط ما به ازای ناتوانی خانواده‌ها در تربیت فرزندان، بر شدت درجه آتش جهنم بر طاغوت و طاغوتیان افزوده خواهد شد!

  • ۲۸ مهر ۹۹

    از «مومو» خوشم آمد.
    حربه‌ی مفید و مؤثری برای ترساندن بچه‌ها و خانواده‌ها از واتساپ! مثل همان «لولو» که مادربزرگ‌ها ما را از آن می‌ترساندند که سراغ خوراکی‌های ته انباری نرویم!

    مقابله با آن هم ساده است. اگر خانواده‌ها آموزه‌های تربیتی را در سطح قصه شنگول و منگول در خانه پیاده کنند، «مومو» راه به جایی نمی‌برد:
    در را به روی غریبه باز نکنید؛
    شماره غریبه را مسدود کنید؛
    پیام غریبه را جواب ندهید.

    سخت است؟

  • ۱۷ شهریور ۹۹

    و در تاریخ خواهند نوشت که در سنه یکهزار و سیصد و نود و نه شمسی، که سفاهت و شقاوت و کرونا از اینجا تا ینگه‌دنیا را در نوردیده بود، شب‌پره‌های ریش‌پرفسوری آخرین تلاش‌هایشان را می‌کردند تا زیر سایه‌ی جهل و درماندگی عوام، خود را از آفتاب حقیقت مصون دارند...
    البته من مدت‌هاست به توصیه استاد اخلاقم (!) پایم را از مناقشه با سیم‌کش‌ها بیرون کشیده‌ام. اما به پاس رادمردی و زمان‌شناسی سروران ارجمندم «دکتر کمیل خجسته» و «دکتر عبدالحسین کلانتری» در پاسخگویی به آخرین تقلای مستفرنگ‌های نشسته بر گرده‌ی ملت، شما را به خواندن یادداشت‌های زیر دعوت می‌کنم:

    دنیای استیو جابز و دنیای وزارت ارتباطات
    کمیل خجسته

    «جهان مصالحه‌ها» یا «منازعات پلتفرمی»؟
    عبدالحسین کلانتری

    + الیس الصبح بقریب؟
    ++ شادی روح سیدمجتبی نواب صفوی صلوات.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

 در این چند مدتی که نبودم اتفاقات زیادی افتاد. اما از میان همه آنها گل‌آقا را حتما باید می‌نوشتم از چند جهت...


 اول آن که: در هر صورت -خوشتان بیاید یا نه- شخصا بسیار به او مدیونم و فکر نکنید از این افاده‌های بی‌فایده است که شاگردش بودم و یا برایم پدری کرده و ... آشنایی این حقیر در دوران دبستان با جامعه، دولت و سیاست و همزمان با طنز (که قبلا بیشتر کار می کردم) از طریق گل‌آقا بود و آن معلم پرورشی مدرسه مان که سر صف صبحگاهی بعد از قرآن و دعای صبح، شعری از مرحوم حالت خواند و از گل‌آقای نوپا تعریف کرد... 1369 بود یقینا آن روزها و آن چنان تکان دهنده بود تأثیر قلم سبز گل‌آقایی که همان سه چهار سال اعتیاد به هفته نامه اش تا سالهای اواسط دبیرستان مرا در شناخت سیاسی دنیا و کشور از همه همسالانم پیش انداخت.

اما این اواخر -بعد از دوم خرداد- آن قدر از جو سیاست زده شهر ناخشنود بودم که گل‌آقا را هم لابلای همه نشریه جات و تزویرنامه ها بوسیدم و کنار گذاشتم. اما خاطره اش و جای خالی اش همواره همراهم بود: تابستانهای کودکی در روستا، سوغات پدر برایمان از شهر «گل‌آقا» بود. من از همان بچه‌هایی بودم که با کوهی از گل‌آقاهای خانه مان عکس می گرفتم و برای گلنسای سلام بچه ها می‌فرستادم. در نمایشگاه کتاب اولین غرفه ای که می رفتم غرفه گل‌آقا بود تا سماور و کشک و سوفافش را که آویزان می کرد برای بار چندم از نزدیک ببینم.

 

دوم آن که: هفته پیش محمد پورثانی هم به گل‌آقا پیوست و همۀ م.پ.تلفنچی ها و پورپورخان و دایی‌سبیل های کودکی ام را هم با خودش برد. هیچکس برای درگذشت او تسلیت نفرستاد و هیچ ویژه‌نامه‌ای هم منتشر نشد. به این بهانه هم که شده تکمیل هیأت تحریریه قدیمی گل‌آقا در آسمانها را به همه‌ی درگذشتگان جمع تبریک عرض می کنم!

 

سوم آن که: شماره خرداد و تیر سوره تازه به دستم رسید و هر چه گشتم نامی از گل‌آقا ندیدم. از مارمولک اما چرا. نمی دانم چطور شده است که برادرانمان در سوره فرهنگی تحلیلی، یک ساعت و نیم مضحکه روحانیت توسط یک کارگردان درجه دو را به نیم قرن طنز درجه یک فخیم و مؤدب ارجحیت داده‌اند؟ آن قدر ناراحت شدم و هستم که نتوانستم جلوی زدن این حرف ها با سوره ای که واقعا دوستش دارم را بگیرم. شما هم خیلی زود دست نگیرید که مرتضی و ما با سوره نمی خواند. مرتضی و ما بنایش بر این است که مشکلات را از همین طریق گفتگو حل کند.

 

و اما از این ماجرا خیلی نتیجه ها می شود گرفت:

شاید از قلمشان افتاده است؟ که واقعا از سوره ای که ادعای کار دقیق خبری می کند بعید است.

شاید گل‌آقا را خودی نمی دانند؟ مگر بعد از آن پیام رهبری می شود چنین حرفی زد؟

شاید هم گل‌آقا را از اهالی جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی نمی دانند؟ که در این صورت باید خدمتشان عرض کنم که:

 

برادران محترم ماهنامه سوره؛

جبهه فرهنگی که هیچ، انقلاب اسلامی یقینا بدون گل‌آقا چیزی کم داشت و امروز هم یقینا جای خالی او به راحتی پر نخواهد شد.

نمی دانم واقعا آیا اگر گل‌آقا از آقای خاتمی و دوم خرداد حمایت نمی کرد باز هم نظر آقای جلیلی و دوستان همین بود یا نه؟ به جرم حمایت از رئیس جمهور هم مگر می شود کسی را از جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی بیرون کرد؟ اگر گل‌آقا روابط کاری ظاهرا صمیمانه ای با امثال نبوی ملعون و دارو دسته گروهک نهضت آزادی امثال سعیدی سیرجانی و بهنود داشت، به همان میزان رفیق گرمابه و گلستان دکتر حبیبی و ولایتی و ... هم بود. مثل این که دوستان ما در سوره هق هق دریادار شمخانی و دکتر لاریجانی را در مراسم به خاک سپاری گل‌آقا ندیده‌اند.

سوره‌ی سید مرتضی جمع همه این اضداد بود. از یک مشت شاعر مسلک سبیلوی سیگاری که از هر ده کلامشان نه تایش می و مطرب و معشوق آنچنانی بود تا بعضی آدمهای موجه تر به وجه عرفان‌های ساختگی و البته یاران صدیقی که واقعا همراه و همدل بودند. خودتان که حتما بهتر می دانید. همین هم شد که از بیرون خیلی ها نتوانستند پی به عظمت سید ببرند. هنر سید بسامان کردن هم چون آن مجموعه ای بود. دیدگاهی که آن زمان سیدمرتضی در ساحت اندیشه هنر دینی پایه گذاشت امروز این جرأت را به بنده و شما می دهد که به همین راحتی از مارمولک دفاع کنیم. مطمئنا کیومرث صابری در حیطه طنز کار کمتری از سیدمرتضی نکرد و صحت این ادعا را از زعمای قوم جویا شوید.

اگر جبهه فرهنگی انقلاب بخواهد امروز به زعم دوستان، خطوط و مرزهای خودش را شفاف کند، مطمئنا شخص گل‌آقا اتمام حجت و خط قرمزی است که هر کس از او عدول کند خارج از این جبهه‌بندی خواهد بود. سکوت او در این دو سال آخر هیچ معنایی بجز کج دهنی به همه آنانی که پی سوءاستفاده از محبوبیتش میان مردم بودند نداشت. (اگر معنای دیگری داشت حتما الان ندای واویلتای همان جماعت شارلاتان گوش فلک را کر کرده بود)

پیشترها راجع به ادب مستور گفته بودم. اضافه کنید به آن ادب و حیای مقام شامخ گل‌آقایی (قب) را در قبال این مردم و انقلاب که کلمه ای که دشمن را شاد کند نه گفت و نه نوشت.

فکر می کنم آقای جلیلی که امروز سردمدار اتحاد جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی هستند باید بیشتر در مورد معنای «سوفاف» بیاندیشند.

اگر وقت کردید حتما مجموعه دو کلمه حرف حساب های او را در این اواخر بخوانید. گل‌آقا قلبش برای فلسطین می تپید و آمریکا را سخت دشمن می داشت و پیرو خاموش و بی ادعای ولایت بود و با گفتن این حرف از کم شدن محبوبیتش در میان بعضی طرفداران کج فهم ابایی نداشت.

برادران! بی تفاوتی و بی محلی شما قدر او را کم نمی کند. گل‌آقا همان قدر که محبوب بالادستی هاست محبوب مردم کوچه و بازار هم هست. مثل تختی...

چپ و راست آدم را کور می کند. نور به خط مستقیم می رود. به ولایت بنگریم.

یاعلیش

گفتگوها (۱۵)

  • من یک هیچ کس می باشم
  • سلام برار جان من امروز صبح کوه بودم با اجازه تون!با یکی دوتا از دوستان دانشگاه در باره کار فرهنگی می خواستیم صحبت کنیم!دیدم کوه از همه جا بهتره!رفتیم بالا!الانم از کت و کول افتادم!ممنون!التماس دعا۱ان شاالله یه وقت دیگه!....یا علی مددی....
  • من یک هیچ کس می باشم
  • سلام سید جان!خوبی؟ خوش گذشت کوه؟ برای هفته بعد همانگ کنیم؟ باشد....یا علی مددی....
    ممنون! دیدم و از دقت نظرتان خرسندم. جلیلی به گمانم اهل شنیدن هست. حتما برایش بفرستید نظرتان را. این توجه و دقت را هم به مساله اختلاط بسیار میپسندم و از مساله را از آفات بچه مسلمان ها میدانم. چرا که کسی که اهل اسلام نیست و با تقوا مرزبندی هایش را نمیسازد لااقل یک عمر راجع به مساله اختلاط فکر میکند و فرهنگ اختلاط را میسازد. بنابراین برای دختران چادری بیشتر نگرانم تا دختران بیحجاب. گروه دوم در این فرهنگ رشد میکنند و حدود اختلاط را بهتر میفهمند. التماس دعا
    سلام میگم آقا سید آن را که خبر شد خبری باز نیامد! از اینکه حذف فرمودید متشکر!!! راستی یه سری به کامنتهای سلمان عداللهی بزن یا حق
  • احسان (سکوتنامه)
  • سلام. جریان ایتام چی بود؟ جدیده؟
    سلام، وبلاگی با حال و هوایی جالب دارید. راستی یاعلیش یعنی چی؟
    سلام یه چیزی دیدم خندم گرفت یاد کیومرث صابری افتادم گفتم شاید شما هم خوشتون بیاد!!! « ایالات متحده برای ریشه کن ساختن شکنجه در جهان مبارزه می کند و ما خود بعنوان سرمشق در صفوف مقدم این نبرد قرار داریم. من از تمامی کشورهای جهان دعوت می کنم تا به منظور مجازات هرگونه عمل شکنجه گرانه و ممانعت از توسل به شیوه های کیفری بیرحمانه و افراطی، به ایالات متحده و جامعه ی دول قانونی بپیوندند.»

    جرج و. بوش

    واشنگتن پست، ٢٧ ژوئن ٢٠٠٣

    راستی سید میگن دونالد رامسفلد اخیرآ اذعان داشت که " عراقی ها هم آدمند"! تو هم یه سری به ما بزن راستی اون مطلب قبل هم در مورد سوره! سوره خود آقا سید مرتضی نه سورهء وحید مِشَدی!!! (چشمک) اگه دیدیش سلام برسون! برای بحث سوره هم یه خورده تند رفتی! راستی یا فاطمه با شین چه جوری خونده میشه؟!! یافاطمه
    دیگه سر نزن! چون خانه تعلقات بر باد فنا رفت پرشین بلاگ قاط زدن همان و دیده نشدن متن هنگام ورود به سایت همان! نمیشه پیام گذاشت!!! اگه باز سازی هم کنم فکر کنم متن بپره! پس یا ایمیل زن یا هم مطلب روز قبل... راستی از چت روم کالباسی ها چه خبر نکنه رفتی تو خط مک دونالد!!!
    احوال آقای اعصاب ندار؟  آرام باش جانم. دونقطه پی.
    سلام بر جمیع سادات .. راستش ما صبح جمعه با هزار  امید و ارزو اومدیم ! اینقدر زود اومدم که برای وقت تلف کردن مجبور شدم اون سربالایی خیابان تا پارک رو پیاده بیام !!  ولی دریغ از اینکه ما کسی رو بشناسیم و باهاشون همراه بشیم ... تا ۶:۲۰ دقیقه هم وایسادم از هر کسی هم که به نظرم رسید با هزار جور بدبختی و ترس و لرز سوال کردیم که اقا شما جزو حضرات وبلاگی هستید یا نه؟  خلاصه برای اینکه نفسمون شهید نشه خودم  رو رسوندم بالا ... مطمئنا اگر اومده باشید باید همدیگه رو دیده باشیم ولی خب ..
    در مورد قرار ۲۳ هم اگر ایندفعه هم کوه بود بهتر !! چون اون وقت هفته بعد میشه ؛ اولین جمعه ماه رجب و جمکران رفتن یک حال دیگه داره ( توجیه کاملا دلی بود ) ... التماس دعا
    بسم الله . جماعت سادات بزرگوار سلام علیکم . از دست این خواب بعد از نماز صبح جمعه ! یقه من را بعد از یک هفته پرکار در تابستان می گیرد و بزمین می کوبد. راستی سید جان . من آقا را در کوه دیده ام . شاید سه سال پیش بود و همان ساعاتی که گفتی. اما از لحظه ای که برایم یقین شده بود که می بینمش دیگر خواب دیگر چیست. تا خودش را ندیدیم دیگر مگر فهمیدیم خواب چیست ؟ و مگر اصلا خوابیدیم ؟ با گروهی بسیجی به کوه رفته بودیم و به فیلمبردارمان گفتم که برو و دوربین را بیاور و از نماز جماعت صبح  فیلم بگیر و سئوال نکن که چرا. بیچاتره فیلم بردار. فیلم را گرفت اما نه از نماز به امامت آقا ! من هم سنگ روی یخ ! اما او آمد . با طلوع خورشید از ایستگاه های پایینی به ایستگاه یکم رسید و البته که به من نان و قسمتی از ماست و قند صبحانه اش رسید . خدایا به برکت آن برکت پربرکت زندگی من را پر از برکت فرما. به منک و کرمک. یا حق و التماس دعا.
    سید صالح ! این را مشروح برایم بگو . معنی اش چه بود. تا چه حد ایهام !٬ سرم گیج رفت. هزار در هزار معنا سراغ ذهنم آمد . ترسیده ام . رک بگو برایم . ::::تا حالا دلتان برای پدرتان تنگ نشده است؟ : الله الله فی الایتام...:::::
    صالح . این مطلب کالباس و امثالهم نشود که نوشداروی پس از مرگ سهراب شود ! زودتر و بهتر بنویس . هرکس باید به سهم خودش بیشتر منتشرش کند. من که سهم خود را پرداختم . ان شاء الله . شما هم بنویس. از شما نوشتن و از ما برد دادن . یا حق .

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی