از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۱۱ فروردين ۰۰

    متأسفانه در جدل غیرخردمندانه و کاملاً سیاسی این روزها، وظیفه مستقیم دولت در آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای نادیده انگاشته می‌شود.
    هر چند که این نکته قابل تأیید است که آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای حتما باید هسته خانواده را هدف قرار بدهد؛ اما برای اعمال صحیح تربیت رسانه‌ای، خانواده به سه چیز نیاز دارد: آموزش، ابزار و پشتیبانی؛ که هر سه هم موکول به اراده‌ی جدی دولت است.

    دولت جمهوری اسلامی چه وظایفی در تربیت رسانه‌ای دارد؟

    الف) آموزش: شامل طیف گسترده‌ای از آموزش‌ها از سطح دانش تا بینش و گرایش و کنش
    ب) ابزار: مثل اینترنت سما، درگاه‌های ویژه کودک و نوجوان، سامانه‌های هدایت مصرف رسانه و ...
    ج) پشتیبانی: مقررات‌گذاری به نفع تربیت (مثل همان ماجرای اینترنت شبانه و ...)

    البته با فرض زندگی در دوران طاغوت،‌ و بدون محقق شدن هیچ یک از موارد سه گانه بالا، هرگز مسئولیت تربیت از گرده خانواده رفع نمی‌شود. فقط ما به ازای ناتوانی خانواده‌ها در تربیت فرزندان، بر شدت درجه آتش جهنم بر طاغوت و طاغوتیان افزوده خواهد شد!

  • ۲۸ مهر ۹۹

    از «مومو» خوشم آمد.
    حربه‌ی مفید و مؤثری برای ترساندن بچه‌ها و خانواده‌ها از واتساپ! مثل همان «لولو» که مادربزرگ‌ها ما را از آن می‌ترساندند که سراغ خوراکی‌های ته انباری نرویم!

    مقابله با آن هم ساده است. اگر خانواده‌ها آموزه‌های تربیتی را در سطح قصه شنگول و منگول در خانه پیاده کنند، «مومو» راه به جایی نمی‌برد:
    در را به روی غریبه باز نکنید؛
    شماره غریبه را مسدود کنید؛
    پیام غریبه را جواب ندهید.

    سخت است؟

  • ۱۷ شهریور ۹۹

    و در تاریخ خواهند نوشت که در سنه یکهزار و سیصد و نود و نه شمسی، که سفاهت و شقاوت و کرونا از اینجا تا ینگه‌دنیا را در نوردیده بود، شب‌پره‌های ریش‌پرفسوری آخرین تلاش‌هایشان را می‌کردند تا زیر سایه‌ی جهل و درماندگی عوام، خود را از آفتاب حقیقت مصون دارند...
    البته من مدت‌هاست به توصیه استاد اخلاقم (!) پایم را از مناقشه با سیم‌کش‌ها بیرون کشیده‌ام. اما به پاس رادمردی و زمان‌شناسی سروران ارجمندم «دکتر کمیل خجسته» و «دکتر عبدالحسین کلانتری» در پاسخگویی به آخرین تقلای مستفرنگ‌های نشسته بر گرده‌ی ملت، شما را به خواندن یادداشت‌های زیر دعوت می‌کنم:

    دنیای استیو جابز و دنیای وزارت ارتباطات
    کمیل خجسته

    «جهان مصالحه‌ها» یا «منازعات پلتفرمی»؟
    عبدالحسین کلانتری

    + الیس الصبح بقریب؟
    ++ شادی روح سیدمجتبی نواب صفوی صلوات.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

*
اگر پایین این نوشته را نگاه کنید، با زبان شیرین فارسی نوشته‌است: چهارشنبه، هفدهم خرداد هشتاد و پنج.
شصت و یک را که از هشتاد و پنج منها کنی، ‌می‌ماند بیست و چهار؛ و حالا یعنی که مطمئناً بیست و چهار سال در این دنیا نفس کشیده‌ام. بیست و چهار سالی که اگر هر سال را به یک ساعت تشبیه کنیم، از فردا وارد دومین روز زندگی‌ام خواهم شد.
و راست گفته‌اند قدما که دنیا دو روز است و یک روز آن هم رفته…
با احتساب آمار و احتمال و امید به زندگی و سوانح طبیعی و مشکلات ایرانی و تهرانی بودن در این روزگار، خیلی بعید به نظر می‌رسد که روز دوم را به راحتی به پایان ببرم.
در خیالم نصف راه –بلکه بیش‌تر- را آمده ام.
در روزی که گذشت تا شش صبح که خواب بودم. خواب‌آلوده از ساعت هفت تا دوازده را به مدرسه‌ی ابتدایی رفتم و درست هنگام اذان ظهر وارد مقطع راهنمایی شدم. بعداز ظهر را از ساعت سه تا هفت در دبیرستان سپری کردم و در غروب آفتابِ روزِ اول پا به دانشگاه گذاشتم و ساعت ده شب هم از آن فارغ‌التحصیل شدم.
حالا روز به پایان رسیده‌است و من که از هفت صبح تا ده شب را پشت میز و نیمکت سپری کرده‌ام، در واپسین لحظات شبِ اول، باورم نمی‌شود که دنیایی بجز مدرسه و دانشگاه هم می‌تواند وجود داشته باشد.

**
یکی از رسم و رسومات منحصر به فرد خانوادگی ما این است که هرگز برای کسی جشن تولد نمی‌گیرند. حتی تبریک هم نمی‌گویند. حتی‌تر اصلاً یادشان نمی‌ماند که تولد چه کسی چه روزی است و این سنت نیک دو فایده (بل سه فایده) دارد:
۱- اصالتی برای گذر و تکرار سال‌های شمسی قایل نشده‌ایم.
۲- مدام به یکدیگر سفارش کرده‌ایم که : تو هیچی نیستی.
و البته سه این که هدیه دادن و هدیه گرفتن ور افتاده است و هیچ کس خاطره‌ای از چنین کارهایی ندارد.
نمی‌توانم به شما هم توصیه کنم که چنین رفتار کنید. فکر می‌کنم تصور آن هم می‌تواند برایتان رنج‌آور باشد. بسنجید که چقدر محتاج توجه خاص دیگران هستید و این نیاز خود را چگونه از راه‌های دیگر می‌توانید برطرف سازید.

***
مطلب آخر را گفتم که فکر نکنید غرضم از این یادداشت چیز خاصی بوده‌است.
غرض اصلی‌ام همان بود که خودم گفتم: دنیا دو روز است…

گفتگوها (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی