از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۱۱ فروردين ۰۰

    متأسفانه در جدل غیرخردمندانه و کاملاً سیاسی این روزها، وظیفه مستقیم دولت در آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای نادیده انگاشته می‌شود.
    هر چند که این نکته قابل تأیید است که آموزش رسانه‌ای و تربیت رسانه‌ای حتما باید هسته خانواده را هدف قرار بدهد؛ اما برای اعمال صحیح تربیت رسانه‌ای، خانواده به سه چیز نیاز دارد: آموزش، ابزار و پشتیبانی؛ که هر سه هم موکول به اراده‌ی جدی دولت است.

    دولت جمهوری اسلامی چه وظایفی در تربیت رسانه‌ای دارد؟

    الف) آموزش: شامل طیف گسترده‌ای از آموزش‌ها از سطح دانش تا بینش و گرایش و کنش
    ب) ابزار: مثل اینترنت سما، درگاه‌های ویژه کودک و نوجوان، سامانه‌های هدایت مصرف رسانه و ...
    ج) پشتیبانی: مقررات‌گذاری به نفع تربیت (مثل همان ماجرای اینترنت شبانه و ...)

    البته با فرض زندگی در دوران طاغوت،‌ و بدون محقق شدن هیچ یک از موارد سه گانه بالا، هرگز مسئولیت تربیت از گرده خانواده رفع نمی‌شود. فقط ما به ازای ناتوانی خانواده‌ها در تربیت فرزندان، بر شدت درجه آتش جهنم بر طاغوت و طاغوتیان افزوده خواهد شد!

  • ۲۸ مهر ۹۹

    از «مومو» خوشم آمد.
    حربه‌ی مفید و مؤثری برای ترساندن بچه‌ها و خانواده‌ها از واتساپ! مثل همان «لولو» که مادربزرگ‌ها ما را از آن می‌ترساندند که سراغ خوراکی‌های ته انباری نرویم!

    مقابله با آن هم ساده است. اگر خانواده‌ها آموزه‌های تربیتی را در سطح قصه شنگول و منگول در خانه پیاده کنند، «مومو» راه به جایی نمی‌برد:
    در را به روی غریبه باز نکنید؛
    شماره غریبه را مسدود کنید؛
    پیام غریبه را جواب ندهید.

    سخت است؟

  • ۱۷ شهریور ۹۹

    و در تاریخ خواهند نوشت که در سنه یکهزار و سیصد و نود و نه شمسی، که سفاهت و شقاوت و کرونا از اینجا تا ینگه‌دنیا را در نوردیده بود، شب‌پره‌های ریش‌پرفسوری آخرین تلاش‌هایشان را می‌کردند تا زیر سایه‌ی جهل و درماندگی عوام، خود را از آفتاب حقیقت مصون دارند...
    البته من مدت‌هاست به توصیه استاد اخلاقم (!) پایم را از مناقشه با سیم‌کش‌ها بیرون کشیده‌ام. اما به پاس رادمردی و زمان‌شناسی سروران ارجمندم «دکتر کمیل خجسته» و «دکتر عبدالحسین کلانتری» در پاسخگویی به آخرین تقلای مستفرنگ‌های نشسته بر گرده‌ی ملت، شما را به خواندن یادداشت‌های زیر دعوت می‌کنم:

    دنیای استیو جابز و دنیای وزارت ارتباطات
    کمیل خجسته

    «جهان مصالحه‌ها» یا «منازعات پلتفرمی»؟
    عبدالحسین کلانتری

    + الیس الصبح بقریب؟
    ++ شادی روح سیدمجتبی نواب صفوی صلوات.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

بررسی چرایی و چگونگی استفاده از رسانه‌های جدید (۵ تا ۱۸ سال)

پژوهشگر: علیرضا فوزی (دوره ۲۲)

آغاز پژوهش: شهریور ۹۳

گفتگوها (۴)

مشاهده و کپی برداری از تحقیقات در  word   منابع(30 %)
1) کتاب های کار اینترنت (خوانده شد) موبایل و موسیقی در خال خوانده شدن =} پیدا کردن مصداق های رسانه که عبارتند از گوشی همراه، کنکاش گر، دستگاه های بازی و خود آن ها، جعبه جادوییی، شبکه های اجتماعی
2)فیش برداری این کتاب ها
3) شناختن وضیقه نوجوان ایرانی از بیانات مقام معظم رهبری=} کسب علم،خدمت یه نظام اسلامی=}یکی از آنان فرهنگ که من در آن کار دارم
4) استفاده از سخنان نهج البلاغه در خصوص انسان شناسی برای هدفمند ساختن بخش شیوه استفاده از این رسانه ها برای خواننده
  • علیرضا فوزی
  • 1)تلاش وهوشیاری درتکمیل مسیر گذشتگان
    2)درس خواندن
    3)بر قراری انظباط و نظم اجتماعی
    4)امید به خدا - همبستگی  و گیرایی و تلاش
    5)تاریک نشان دادن افق و سرگرم کردن جوانان توسط دشمن = گمراه نشدن
    6)تحلیل سیاسی امّا درگیر نشدن در سیاست بازی و سیاسی کاری
    7)خود باوری

    8)خواندن قرآن

    9)نماز با توجه
     پاکدامنی
    و پرهیز از سرگرمی های عاطل وباطل
    هدف جامعه ای برخوردار از هدف و معنا باشد
    شخصیت سازی از لحاظ علمی فعالیت های سیاسی و اخلاقی و نظاط های سالم

  • علیرضا فوزی
  • 1) مقالۀ رسانه شناسی مطالعه شد. 
    الان برای اطلاعات بیشتر باید تخصّصی ترم طالعه کنم. مثلا
     ارتباطات جمعی  و شیوۀ تفکر انسان ها در رابطه با رسانه ها و عکس العمل آن ها به آن ها...
    شیوه رمزگانی کردن پیام ها توسط کسانی که از طریق رسانه های جمعی و فردی فعّال هستند
    شیوه دیگری از استفاده از رسانه ها مثلا شیوۀ آموزشی برای انسان ها چه طور میتواند باشد؟
    یا اینکه شیوۀ هشیار شدن در برابر استفاده از رسانه ها که در تمامی مقالات خوانده شده دقت کردم مورد توجّه بود چه طور در درجۀ اوّل برای خودم سپس برای دیگران مثلا در جامعه آماری کوچک مثل دانش آموزان میتواند باشد؟
     با توجه به کارکرد های رسانه واقعا به صورت گسترده نیازی به استفاده از آن هست؟ نمیتوان فقط در  سطح نهاد های اجتماعی و بهصورت محدود تری استفاده شود؟ یعنی براحتی توسط کودکان و نوجوانان استفاده نشود و یا اگر استفاده میشود به صورت برنامه ریزی شده یا از آن پایین تر به صورتی باشد که قبل از استفاده از آن آموزش ها و هشیاری های به آن ها  داده شود که آمار هایی مثل معتادی/ اختلالات روانی/ استفاده غیر اخلاقی / بیماری ها اجتماعی مانند افکار قالب که باعث میشوند انسان ها براحتی توسط برنامه ریزان فکری رسانه کنترل شوند/ و ...... که در آینده با آن ها روبرو خواهیم شد.
    و نکته اساسی که برام سوال شد این ربود که چرا انسان این قدر به دنبال راحتی است؟ و چرا این قدر باید راحت تحت تأثیر افکار اقتصادی قرار بگیرد؟

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی