از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۸ مهر ۹۹

    از «مومو» خوشم آمد.
    حربه‌ی مفید و مؤثری برای ترساندن بچه‌ها و خانواده‌ها از واتساپ! مثل همان «لولو» که مادربزرگ‌ها ما را از آن می‌ترساندند که سراغ خوراکی‌های ته انباری نرویم!

    مقابله با آن هم ساده است. اگر خانواده‌ها آموزه‌های تربیتی را در سطح قصه شنگول و منگول در خانه پیاده کنند، «مومو» راه به جایی نمی‌برد:
    در را به روی غریبه باز نکنید؛
    شماره غریبه را مسدود کنید؛
    پیام غریبه را جواب ندهید.

    سخت است؟

  • ۱۷ شهریور ۹۹

    و در تاریخ خواهند نوشت که در سنه یکهزار و سیصد و نود و نه شمسی، که سفاهت و شقاوت و کرونا از اینجا تا ینگه‌دنیا را در نوردیده بود، شب‌پره‌های ریش‌پرفسوری آخرین تلاش‌هایشان را می‌کردند تا زیر سایه‌ی جهل و درماندگی عوام، خود را از آفتاب حقیقت مصون دارند...
    البته من مدت‌هاست به توصیه استاد اخلاقم (!) پایم را از مناقشه با سیم‌کش‌ها بیرون کشیده‌ام. اما به پاس رادمردی و زمان‌شناسی سروران ارجمندم «دکتر کمیل خجسته» و «دکتر عبدالحسین کلانتری» در پاسخگویی به آخرین تقلای مستفرنگ‌های نشسته بر گرده‌ی ملت، شما را به خواندن یادداشت‌های زیر دعوت می‌کنم:

    دنیای استیو جابز و دنیای وزارت ارتباطات
    کمیل خجسته

    «جهان مصالحه‌ها» یا «منازعات پلتفرمی»؟
    عبدالحسین کلانتری

    + الیس الصبح بقریب؟
    ++ شادی روح سیدمجتبی نواب صفوی صلوات.


  • ۲۲ فروردين ۹۸

    با برنامه‌ی نود چه می‌شد کرد؟
    بدون ورود به دعواهای سیاسی و دوقطبی شکل گرفته میان شخصیت «مدیر فعلی شبکه سه» و «خالق برنامه نود» آیا نمی‌توان وضعیت بوجود آمده را تحلیل کرد؟
    یک رسانه‌ی غیرشفاف و غیرحرفه‌ای -که از آن با نام مستعار خرس قطبی نام می‌بریم- در طول بیست سال گذشته، یکی از پرطرفدارترین برنامه‌های خود را با ساختاری اشتباه ایجاد کرده، رشد داده و حفظ کرده است. با گذاشتن همه‌ی تخم مرغ‌ها در یک سبد، خرس قطبی عملاً امکان هر گونه اصلاح در این برنامه را از خودش سلب کرده. نه به تهیه‌کننده می‌تواند بگوید مجری را عوض کن؛ نه به اتاق فکر می‌تواند بگوید وارد فلان موضوع نشو؛ و نه مجری را می‌تواند تنبیه کند که چرا وارد فلان موضوع شدی. (ماجرای سال ۹۳ برنامه سمت خدا را به یاد بیاورید که چطور بخاطر ساختار سالم، به سرعت ختم به خیر شد.)
    خرس قطبی در یک مضحکه‌ی واقعی تمامی اختیارات مدیریتی خود را در ازای جذب تماشاگر بیشتر به یک نفر آدم خاص داده و بیست سال، مدیر پشت مدیر و مسئول پشت مسئول، آمده و رفته و این افتضاح مدیریتی را بزک کرده و با فرار به جلو پزش را هم داده. آن آدم خاص هم همه‌ی حیثیت مدیران دو لتی و سه لتی را گروگان گرفته و روی سبیل شاه نقاره می‌زند.
    با برنامه‌ی نود چه باید می‌کردند؟
    باید درباره‌ی این ساختار معیوب شفاف‌سازی عمومی می‌شد؛ که نشد.
    باید تمامی سلسله مدیران سابق که چنین افتضاحی را کاشته و داشته‌اند توبیخ و محاکمه می‌شدند؛ که نشد.
    باید قلع و قمع چنین شجره‌ی خبیثه‌‌ای در زمانی مناسب و در پوشش هیاهوهای رسانه‌ای دیگر انجام می‌شد؛ که نشد.
    فلذا اکنون چه داریم؟
    مدیر بدنامی که -به سان نوجوانی سیزده ساله- نارنجک به خودش بسته و حیثیت خودش را پودر کرده.
    افکار عمومی که یک قدم دیگر از خرس قطبی دورتر شده‌اند.
    آقای خاصی که آماده‌ی حضور در تمامی معرکه‌های آتی سیاسی -از انتخابات مجلس تا ریاست جمهوری- است.

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

«باشگاه مدرسان سواد رسانه‌ای» عنوان گروهی تلگرامی است که کمتر از دویست نفر عضو دارد و محفلی است برای همفکری و هم افزایی در تدریس سواد رسانه‌ای. اعضای این گروه اکثراً معلمان کتاب «تفکر و سواد رسانه‌ای» پایه دهم دبیرستان هستند که در اولین سال تألیف و تدریس این کتاب راهبردی در مدارس، برای افزایش کیفیت و اثربخشی کلاس خود تلاش می‌کنند. من هم سعی می‌کنم یکی از این معلمان باشم.
در یکی از گفتگوهای اخیر بین اعضای گروه، این سؤال مطرح شد:

با توجه به اینکه بیشتر معلمان مشغول تدریس مباحث فصل ۲ (کلیشه‌سازی و بازنمایی) هستند، پرداختن به این سؤال برای جمع بسیار مفید خواهد بود:
در کلاس چقدر باید فضا را برای گفتگو و مخصوصاً مباحث سیاسی باز گذاشت؟
معلم چگونه باید در مباحث سیاسی ورود کند و موضع بگیرد؟

پاسخی که در باشگاه مدرسان سواد رسانه‌ای برای همکارانم نوشتم را عیناً در زیر نقل می‌کنم:

سلام
۱- آیا باید سر کلاس سواد رسانه‌ای، بحث سیاسی راه انداخت؟ خیر
۲- آیا می‌شود جلویش را گرفت؟ خیر
۳- پس چه باید کرد؟ ...
*
نمی‌دانم همکاران محترمی که در این گروه عضو هستند و امسال مشغول تدریس سواد رسانه‌ای در پایه‌ی دهم شده‌اند قبلا سابقه‌ی تدریس چه درس‌هایی را داشته‌اند.  اما اگر شما هم مثل من سال‌ها «تاریخ معاصر ایران» درس داده باشید، سه سؤال بالا برایتان آشنا و قدیمی است.
معلم چطور باید «تاریخ معاصر ایران» درس بدهد که کلاسش تبدیل به میتینگ سیاسی نشود؟ و در عین حال کلاسی جذاب و اثربخش داشته باشد؟
*
بعید می دانم از طریق تلگرام بتوانم کسی را قانع کنم. اما فقط برای کمک به پیش‌برد تفکر در این موضوع این چند نکته را عرض می‌کنم:
- معلم باید تکلیف خودش را با حق و باطل، بیرون کلاس و در خلوت خودش، روشن کرده باشد.
- معلم باید تمام (!) شبهات سیاسی دیروز و امروز و فردا (!) را بداند و برای خودش حل کرده باشد.
- معلم باید خودش را یک پژوهشگر بداند و خودش را به بچه‌ها در قالب یک پژوهشگر اهل مطالعه و مشورت بشناساند.
- معلم باید در حین کلاس، روش علمی گفتگو و مباحثه را به بچه‌ها بیاموزد و خطاهای ذهنی و زبانی آنان را تصحیح کند.
- معلم باید در کلاس در جایگاه برادری بنشیند و از لحن پدرانه اجتناب کند.
*
تجربه به من نشان داده، عمل کردن به توصیه‌های بالا در انتهای سال تحصیلی شما را تبدیل به معلمی محبوب و اثرگذار می‌کند. هر چند که در هفته‌های میانی پاییز و زمستان بچه‌ها به سختی با شما گلاویز می شوند.
*
فراموش نکنید:
«بچه‌ها حتماً بزرگ می‌شوند. فقط کافی است مسیرِ صحیحِ بزرگ شدنشان را هموار کنیم.»

پ.ن:
+ کتاب درسی «تفکر و سواد رسانه‌ای» پایه دهم را از این صفحه دریافت کنید.
++ گروه تلگرامی «باشگاه مدرسان سواد رسانه‌ای» به همت بچه‌های «مدرسه هنر و رسانه آینه» راه اندازی شده‌است.

گفتگوها (۲)

ممنون از مطالبتون
  • علی اصغر جوشقان نژاد
  • مرتبط است:
    تجربه نگاری یک بحث چالشی در کلاس
    پاسخ:
    نوشته ی خوب آقای جوشقان نژاد در این نشانی در دسترس است:
    http://parhang.ir/post/378

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی