از سر نوشت :: حسین غفاری

روایت‌های بی‌گاهِ یک پیام‌برِ پاره‌وقتِ دوره‌گرد

فهرست
x
x
خرده ادراکات
  • ۲۸ بهمن ۹۷
    عصر جدید
    من اتفاقاً از برنامه خوشم آمد: اتحادیه کشوری دلقک‌های ابتر، برای رونق امور صنف خود، برنامه کشف استعداد راه انداخته. خودش هم صریحاً می‌گوید «استعداد» یعنی فقط: «هنر، سرگرمی، ورزش» (آرت، اینترتیمنت، اسپورت)

    اسم برنامه را هم با احترام به روح شادروان چارلی چاپلین گذاشته «عصر جدید» که همان اول تکلیفمان با آن روشن باشد: قرار است تلاش روزافزون بشر در عصر مدرن برای رسیدن به خوش‌بختی را ببینیم: humanity crusading in the pursuit of happiness . خیلی هم عالی و پرتقالی.
    *
    از آن جا که «اتحادیه کشوری دلقک‌ها» یک بخش خصوصی است -و اقتصاد بازار بر آن حکم‌فرما است و بازار با کسی تعارف ندارد- اتفاقاً به نظرم در این مورد خاص همه روی صندلی‌های خودشان نشسته‌اند. می‌دانیم که سامانه‌های اقتصادی برای تثبیت خودشان در نظام ایدئولوژیک هم «چهره» می‌خواهد، هم «متخصص» و هم «محلل» ...
    *
    و البته نواده بوسعید ابوالخیر در مقامات التوحید بعد از ذکر حکایتی دردآور* نوشته است:

    «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»


    *

    شیخ ما [ابوالسعید ابوالخیر] گفت که:
    وقتی زنبوری به موری رسید. او را دید که دانه‌ای گندم می‌برد به خانه و آن دانه زیر و زبر می‌شد و آن مور با آن زیر و زبر می‌آمد و به جهد و حیله‌ی بسیار آن را می‌کشید و مردمان پای بر او می‌نهادند و او را خسته و افگار می‌کردند.
    آن زنبور آن مور را گفت که این چه سختی و مشقت است که تو از برای دانه‌ای بر خود نهاده‌ای و از برای یک دانه‌ی محقر چنین مذلت می‌کشی؟ بیا تا بینی که من چگونه آسان می‌خورم و از چندین نعمت‌های با لذت بی این همه مشقت نصیب می‌گیرم و از آن چه نیکوتر و بهتر است و شایسته، به مراد خویش به کار می‌برم.
    پس مور را با خویشتن به دکان قصابی برد. جایی که گوشت نیکو و فربه‌تر بود بنشست و از جایی که نازک‌تر بود سیر بخورد و پاره ای فراهم آورد تا ببرد. قصاب فراز آمد و کاردی بر وی زد و آن زنبور را به دو نیمه کرد و بینداخت.
    آن زنبور بر زمین افتاد و آن مور فراز آمد و پایش بگرفت و می‌کشید و می‌گفت: «هرکه آن جا نشیند که خواهد و مرادش بود، چنانش کشند که نخواهد و مرادش نبود»

  • ۳ بهمن ۹۷

    #پویش_آرزوها
    امیدوارم در راستای تحقق اصل ۳۰ قانون اساسی، پشتیبانی آموزشی و هدایت تحصیلی «همه» دانش‌آموزان در فضای مجازی «رایگان» باشد.


    چهارسوق یازدهم در راه است.
    اگر برای ۵ سال آینده نظام آموزشی ایران آرزوهایی دارید به #پویش_آرزوها بپیوندید: ChaharSoogh.ir
    آرزوهای تک‌تک ما آینده را خواهند ساخت؛ ان‌شاءالله.

  • ۲۶ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش احمق» حرف می‌زنیم، از چه حرف می‌زنیم؟

    بسترسازانِ دولتی زیرساخت، توسعه‌دهندگان خصولتی پلتفرم را به خط کرده‌اند که با اسم رمز «محتوا» از «بازار» چند میلیونی کودک و نوجوان «پول» دربیاورند. این وسط هم مشارکت «بخش خصوصی» نقش «شکل کار» را بازی می‌کند.
    چه محتوایی تولید کنیم؟ محتوایی که بتواند در پلتفرم‌مان بنشیند و از زیرساخت بشود پولش را گرفت!
    الحمدلله این هم شد «استراتژی توسعه کسب و کار»

    کودک یعنی چه؟ نوجوانی چیست؟ تربیت کو؟ کدام نیاز؟ با چه استانداردی؟ ...


    «سیم‌کش احمق» کودک و نوجوان را «بازار» می‌بیند.
    «سیم‌کش احمق» نباشیم.

  • ۱۶ دی ۹۷

    علت لبخندهای الکی «معلم» و «مهندس» چیست؟

    مهندس می‌داند که معلم «بی‌چاره» است: نه کسب و کار پر رونقی دارد نه اهل و عیال خرسندی. در رتق و فتق امور محوله مانده و از تأمین رفاه و دلخوشی خانواده درمانده: پز عالی و جیب خالی.
    معلم هم می‌داند که مهندس «پیاده» است: نه تربیت را میشناسد و نه از محتوا چیزی می‌داند. سیم‌کش است و بساز و بنداز. پول یامفت زیرساخت در جیب راستش و ربح شبهه‌ناک خدمات ارزش افزوده در جیب چپش قلنبه شده. جوان است و سرش پر از باد سیاست است.

    چه اتحادی خطرناک‌تر از این؟ تفاهم‌نامه‌ی رند و مفلس!
    «مفلس» می‌داند که بازیچه‌ی شهوت سیاسی «رند» شده و دست گدایی‌ش، آبروی حرفه‌ای‌ش را برده؛ و «رند» می‌داند که «مفلس» به جیبش طمع دارد و عاشق چشم و ابرویش نیست و او را آدم حساب نمی‌کند.

    زمانه‌ی تلخی شده. در پس این صورتک‌های خندان، چه کینه‌ها مخفی شده.

  • ۳ دی ۹۷

    وقتی از «سیم‌کش وقیح» حرف می‌زنیم از چه موجودی سخن می‌گوییم؟

    دار و دسته‌ی دغلکار و حقه‌بازی که برای تضمین منافع شرکایشان از «سیم‌کارت کودک» و «کودک آنلاین» و «سواد رسانه» حرف می‌زنند؛ ولی در محدوده‌ی وظایفشان از ایجاد «سیم‌کارت پاک» هم عاجزند.
    *
    از دشمنان برند شکایت به دوستان؛
    چون دوست دشمن است، شکایت کجا بریم؟

  • ۲۸ آذر ۹۷

    برخی دوستان از یادداشت دیروز من درباره گونه‌ی تازه به دوران رسیده‌ی «سیم‌کش وقیح» تعجب و تحیر کردند.

    باید بگویم تا این نمودار «نمایی از مالکیت در صنعت مخابرات ایران» را خوب ندیده‌اید و عناصر فعال در آن را از نزدیک درک نکرده‌اید به شما حق می‌دهم تعجب کنید.
    البته بعدش تقاضا دارم به این بنده‌ی کم‌ترین هم حق بدهید!

  • ۲۷ آذر ۹۷

    در تبارشناسی سیم‌کش‌ها بعد از مشاهده‌ی انواع کم‌خطر «سیم‌کش احمق» و نمونه‌های خطرناک «سیم‌کش خبیث»، چشممان به جمال گونه‌ی حیرت‌انگیز «سیم‌کش وقیح» هم روشن شد الحمدلله.
    برادران به سرعت در حال پایین آمدن از نردبان «تکامل انواع» مرحوم مغفور چارلز داروین هستند.
    خدا به کودکان ما رحم فرماید؛ آمین!

x
x
دسته‌بندی نوشته‌ها

رضای امیرخانی هم اگر «جعفر» را دیده بود، به جای «بی‌و‌تن» نوشتن، به صرافت «ای وطن» نوشتن می‌افتاد!

*

ادبیّات خوانده با ما؛ هم‌دانشگاهی بودیم و او یک‌سال جوان‌تر: به ظاهرمان اما هم‌سن هستیم.
همیشه با خودم فکر می‌کنم که اگر جعفر، ده پانزده قرن زودتر به دنیا آمده بود، حتماً «پیام‌بر» می‌شد: چوپان‌زاده است! از اهالی روستایی که مطمئنم نام آن را نشنیده‌اید: «مهرآباد»...
جعفر، دیوانه‌ی جلال است. سردبیر جدّی‌ترین نشریه‌ی آن‌زمان دانشگاهمان بود. تقریباً همه‌ی نشریه را هم خودش می‌نوشت؛ با چند تا اسم مستعار: م-مهرآبادی، الف-ملتی، جیم-میم،... دریغ از این که یک بار به نام امضا کند. توی شناسنامه‌ی نشریه هم می‌نوشت: زیر نظر شورای سردبیری! شورایی که خودش رئیس و تنها عضو آن بود.
اول بار، نام سیدمنیرالدین هاشمی را از او شنیدم و بارها داستان‌های منتشرنشده‌اش را غلط‌گیری کردم. جعفر، دیوانه‌ی جلال است و این از بند بند نوشته‌هایش توی چشم می‌زند...
مهرآباد
«مهرآباد» اسم فرودگاهی در غرب تهران نیست. جایی است در سرحدّات شمال هرمزگان و جنوب فارس. باید از شیراز به لار بروی و از آن‌جا تا مهرآباد دو ساعتی راه هست: مسافرتی بیست و چهار ساعته با وسایل زمینی امروز.
الان که می‌خواهد از تهران به خانه‌اش بازگردد، با قطار بندرعباس می‌رود و یکی دو ایستگاه مانده به بندر، پیاده می‌شود و با موتورسیکلت یا وانت تا روستایشان یکی دو ساعت در خاکی می‌تازد.
خودش تعریف کرد که در مسیر راهِ ایستگاه تا خانه، رودخانه‌ای هست (که من نام آن را روی نقشه «رودِ شور» خواندم) که هیچ معبری ندارد و باید به آب بزند. با یک دست ساکش را روی سر می‌گیرد و با دست دیگر، چوب بلندی را جلوتر از خود در رودخانه فرو می‌کند تا مسیر کم‌عمق‌تر را پیدا کند. خودش می‌گفت که یک بار که سیلاب شدیدی آمده بود،‌ تا گردن در آب رودخانه فرو رفته است و سند ازدواجش که در ساک بوده خیس آب شده: همسرش اهل روستای «دِرِز» است، در همسایگی مهرآباد.
جعفر یک سالی می‌شود که درسش تمام شده و برای اعزام به خدمتِ وظیفه اقدام کرده‌است. ماجرای تهران آمدنش هم به همین مربوط است: نامه‌اش از لار به شیراز و از شیراز به تهران آمده‌ و بازگشته، اما به دستش نرسیده؛ گویی در طول مسیر، جایی در پیچ و خم چاپارخانه‌ها سر به نیست شده باشد. تاریخ اعزام جعفر در آن نامه، دوم تیرماه بوده و حالا قاعدتاً غیبت خورده است. رفته‌است شیراز، گفته‌اند به تهران برو، و به تهران که آمده، گفته‌اند که باید به «مرزن‌آباد» بروی: محل دوره‌ی آموزشی، جایی نزدیک چالوس!
این که گم شدن نامه‌ی جعفر توسط پست و نظام وظیفه به خود او چه ارتباطی دارد،‌ بماند. این‌که باید به محلی که باید اعزام می‌شده و نشده برود و از آن‌ها استعلام بگیرد که غیبت دارد، موضوع خنده‌‌دارتری است.
جعفر، آواره‌ی کوه و جاده و خیابان و شهر و روستا، بالاخره در نیمه‌شبی بارانی به مرزن آباد می‌رسد و تا صبح جلوی مغازه‌ای، مقوا پهن می‌کند و روی زمین، خواب‌مُرده می‌شود. صبح بعد از شنیدن فحش و بد و بی‌راه به مقدار لازم، نامه‌ای از پادگان مرزن‌آباد می‌گیرد و به تهران می‌آید. وقتی می‌رسد که عصر شده و باید تا صبحِ فردا صبر کند.
امروز صبح، نامه ‌را به معاونت وظیفه‌عمومی تسلیم می‌کند و حوالی ظهر به خانه‌اش برمی‌گردد.

الان باید برای شما سؤالاتی پیش آمده باشد: مسافرت یک هفته‌ای او چقدر خرج برداشته؟ شب‌ها را کجا خوابیده؟ چه می‌خورده است؟ چه کسی او را راه‌نمایی می‌کرده؟ ...
جواب کمی از این سؤالات را من می‌دانم و باقی را از او نپرسیدم.

ای وطن!
این آدم اگر از قضای روزگار، کارش به یزد و دانشگاه و ... نمی‌افتاد و چهار تا رفیق توی شیراز و تهران پیدا نمی‌کرد، آیا امروز می‌توانست سوار قطار بندرعباس شود یا نه؟
ای وطن!
جعفر که تحصیل کرده است و سرد و گرم چشیده؛ دیپلمه‌های مهرآباد چه می‌کنند؟

البته خداوند بزرگ‌تر و عالم‌تر و بصیرتر و خبیرتر از این حرف‌هاست.
اما نگاه انسانی به عالم، حکم می‌کند که اگر دستمان خالی است، لااقل درد داشته باشیم.

باور کنید اگر کسی توی خیابان جلویتان را گرفت و پاکت نظام وظیفه اش را نشانتان داد و از شما پول بلیت قطار یا اتوبوسش را برای بازگشت به خانه مطالبه کرد، باور کنید که ممکن است راست بگوید. فقط ممکن است.

ما یک مشت جوانِ دانشجوی ساده-باده، تعطیلاتمان را می‌کوبیم و هزاران کیلومتر در دل کوه‌ها و بیابان‌های این سرزمین می‌رویم که جهاد کنیم؛ که «مسافرت جهادی» رفته‌باشیم.
اما باید باورمان بشود که «اصل جهادی» در تهران است.
باور داشته باشیم.

* این مطلب ۳۰ مرداد ۸۴ در لوح دانشجو هم منتشر شد.

گفتگوها (۹)

بسم الله . انا لله و انا الیه راجعون

ترور ناجوانمردانه یکی دیگر از مردان پاک دل و پاک زی خطه خون وشهادت ، ایران اسلامی ، شهید مسعود احمدی مقدس قاضی پرونده ضد انقلاب منافق امروزین واطلاعاتی دیروز(اکبر گنجی ) را به محضر حضرت صاحب الامر (عج) ، مقام معظم رهبری ، خانواده معظم آن شهید بزرگوار و امت خداجوی ایران اسلامی تسلیت عرض می کنیم . از خداوند متعال برای روح آن شهید والامقام علو درجات و برای خانواده آن شهید بزرگوار صبر زیبا مسئلت داریم . از خداوند متعال می خواهیم تا مرتکب این جنایت وحشیانه و همدستان و دوستان وی و آنان که از این اقدام سود می برند ، ضمن اینکه در همین دنیا به چنگال عدالت گرفتار آیند در روز جزا نیز با عذاب دردناک محاصره گردند.
  • غلامرضا همدانی
  • فکر کنم باز اشتباهی رخ داده مثل اون دنیای احمق ها . اگر درستش کردی هستیم . یاحق
  • حامد کاربیست
  • خودتی سید؟
    سلام عزیز . خوشحالم که با وبتو آشنا شدم ...یا علی مدد
    التماس دعااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
    سلام الحمدلله ناشکری دو هفته نامه نکنیم که بدتر از آن هم تو صفحه دراز ابی نفتی  در گلویمان گیر کرده است.ومن الله التوفیق هرآنچه توفیق میتوان گفت..اللهم عجل لولیک الفرج بفدای مولای غریبمون یامولا علی ادرکنا بظهورالحجة
    بسم الله . سید . حاج حسن مقدس پرکشید و چیزی نگفتی. زنده نگه داشتن یاد شهید کمتر از خود شهادت نیست. مقام معظم رهبری
  • حامد کاربیست
  • سلام ***تیر بزنی یا تیتر؟***ماهه رجبه التماس دعا
    بسم الله
    سلام
    می گم شما که دینت بقیه اش کامل شده توی اون نماز های هفتاد تاییت مارا دعا کن
    در ضمن نماز جمعه ای کوهی چیزی ...
    والسلام

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی